Maandag 16/12/2019
Mark Coenen. Beeld rv

Column De gebeten hond

En nu ben ik dus verliefd op Willy. Het klinkt wat raar voor een hetero, maar het is zo

Mark Coenen is columnist van De Morgen.

‘Alles wat ge zelf zegt, weet ge al’: het is een wijsheid die alleen maar uit Limburg kan komen. Dat doet ze ook.

Bij uitbreiding gaat het op voor vele dingen, en zeker voor muziek.

Alles wat je zelf selecteert in een Spotify-lijst heb je al wel eens gehoord. Na een tijd verlang je naar nieuwe parels als een horzel die speurt naar een verse paardennek.

Ik ben dan gedoemd om de FM-band af te zoeken naar een radiozender die mijn muzikale smaak begrijpt en koestert. Dat is voor een oudere jongere een steeds groter probleem: een radiozender die popmuziek draait mag niet ouder worden met zijn luisteraars, maar wil voortdurend een nieuw en jong publiek aanspreken.

Steeds meer voel ik de neiging om de kirrende hipstermeisjes die op hun koersfiets naar het werk komen te ruilen voor een alternatief, op zoek naar mensen met meer inhoud en minder praatjes.

Dat lukte tot voor kort niet, tot vorige vrijdag Willy op u en mij werd losgelaten. Net zoals een vermoeide hinde die een poeltje vond nadat ze lang naar klaar water heeft gesmacht, luister ik er sindsdien constant naar, bijna dag en nacht.

Dat is geweldig overdreven en zo’n hinde luistert voor zover ik weet niet naar de radio, maar het rijmt en dat is ook wat waard.

Willy begon met ‘All the Young Dudes’ van Mott The Hoople, een nummer gekozen door Guy Swinnen voor zijn maatje Willy Willy, de zeer gemiste gitarist van het beatcombo The Scabs.

Willy Willy: so nice you miss him twice.

Beeld Alex Vanhee

Het zette de toon voor de zender, die voorlopig alleen op vrijdag gepresenteerde programma’s heeft.

Ik hoorde de hele week uitstekende gitaarmuziek, in een slimme mengeling van oud, heel oud en jong. Zonder gebabbel.

Weinig reclame, ook voorlopig, waarschijnlijk. Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde.

Niet dat ik iets tegen presentatoren heb, maar de oude zaag in mij vindt dat men op de radio’s waar ook te lande verzandt in sociaal wenselijk publieksgedrag, waarbij de luisteraar nog nét niet zelf achter de knoppen zit.

Hij wordt gepamperd met verzoekjes en quizjes en verjaardagswensen van collega’s, tot je uit pure razernij wegzapt.

Daarbij proef je bloed in de mond, wat op termijn niet gezond kan zijn.

Willy past perfect in de terugkeer van de oude waarden in de muziekindustrie.

De lp maakt een geweldige comeback en blijkbaar is de cassette aan een steile opgang bezig. Helemaal week word ik daarvan: ik zie mij nog zitten, in de vroege jaren zeventig, in mijn jongenskamertje met oranje behang, want dat was toen in de mode.

Wij namen destijds de Top Dertig op en drukten pas op de opnameknop als de presentator zijn mond hield. Geamputeerde liedjes zonder intro bleven over. Dat kon ons niet schelen.

Daar begon mijn liefde voor het wonder der tsjingeltsjangelmuziek, die mijn leven alleen maar heeft verrijkt.

En nu ben ik dus verliefd op Willy. Het klinkt wat raar voor een hetero, maar het is zo.

Hopelijk is het wederzijds.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234