Dinsdag 15/10/2019
Beeld Bob Van Mol

Column

Elke dag latrine­dienst en oude boterhammen met Plop-worst. Stelletje klootzakken

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, vogels, zijn vader en zijn vrouw. Zijn nieuwe roman Ik heb aids van Johnny Diamond verscheen bij Pottwal Publishers.

Mijn vrouw was naar het nieuwe seizoen van House of Cards aan het kijken, terwijl ik een paar uitgescheurde afleveringen van ‘De vragen van Proust’ las – dat blijft een topfeuilleton. De Oostkantons baadden in een verrukkelijke rust – na een drukke Boekenbeurs kan dat deugd doen op een manier die niet met de pen te beschrijven is. De drankjes waren uitgeschonken, het blok beukenhout in de haard knapte bemoedigend.

Hoe hard ze nu ook hun best doen om van Claire Underwood een dappere strijdster voor de vrouwenzaak te maken, zei mijn vrouw, toch zie je aan alles dat deze reeks door mannen is gemaakt. Alleen een man zal een vrouw met macht de godganse dag op hoge hakken laten rondlopen. Van ’s ochtends vroeg in dat Oval Office tot ’s avonds op de legerbasis. Je bent kreupel nog voor je goed en wel geïnaugureerd bent. Zie je Angela Merkel nooit dragen. Gooien ze Kevin Spacey eruit, zogezegd om zich te distantiëren van zijn gedrag en z’n mores, en dan maken ze van zijn opvolgster een presidents­vrouwtje, hoe staalhard ze ook in de camera kijkt. Een clicheetje met een ambts­­termijn. Iets om vooral naar te kíjken. Als dié discussie nog eens opflakkert, herinner me aan deze ene zin: een hoofddoek dragen doet tenminste geen zeer aan je rug.

Mooi gezegd, zei ik, terwijl ik de laatste alinea herlas, om mezelf ervan te overtuigen dat ik ergens een stukje had gemist en dat mijn ongeloof dus onterecht was.

Ik heb een hoge achting voor Kürt Rogiers, zei ik – hij is een van de aardigste, meest uitgesproken mensen die ik ooit heb geïnterviewd. Op de vraag of hij zich ooit op racistische gevoelens betrapt, antwoordt hij: ‘Ja, deze week nog, toen een groepje Marokkaanse jongens mijn dochter van 13 bijna van het fiets­pad reden en naar haar zwaaiden met een briefje van 20 euro: ‘Hier, hier, kom, kom!’ Die kut-Marokkaan­tjes, was het eerste wat ik dacht. Uiteraard schaam je je voor die reflex.’

Even alles op een rij, zei ik: zo’n stel lullen rijdt je meisje van 13 bijna aan en behandelt haar vervolgens als een stoep­hoer, en je scháámt je omdat je daar iets bij grommelt wat niet in het Dalilla Hermans-Feest­pakket van de Nederlandse Taal past? Nou, ik word kwaad in zijn plaats. Mocht dat mijn dochter zijn, het woord kut-Marokkaan zou slechts een troetel­naampje zijn, en de aanzet tot een stoet veel bontere benamingen, en vervolgens zou ik hun nummerplaat noteren, de flikken bellen en een advocaat zoeken die hen desnoods na een uitputtende procedure­slag een werk­straf van minstens duizend uur weet aan te smeren in een bedrijf dat gevaarlijk chemisch afval sorteert. Vaten met nucleaire drek ophaalt en dat dan met de hand door ziftjes giet om te zien of er nog koper­geld in zit. Misschien zelfs een paar maanden in – waar is het het ergst? Vorst. Elke dag latrine­dienst en oude boterhammen met Plop-worst. Stelletje klootzakken.

Plof, zei het hout in de haard.   

Herlees hier het interview met Kürt Rogiers, waarnaar Marnix Peeters verwijst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234