Maandag 14/10/2019
Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Column

Elk jaar lag er bij het viskraam wel een in het bad te kotsen

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Het nerveuze geflikker van duizenden lampjes hield de vele dronkaards als motten gevangen in een hoofdstraat die stonk naar pis en smoutebollen. Hiernaar was een heel jaar gesmacht. Twee maanden arbeid in twee nachten verbrast.

Geschonken aan de begerige sleufjes van gierige gokkasten in het lunapark achter de kerk, van wat nog restte nadat ze in het park ten zoveelsten male hun neuzen hadden gepoederd. Aan bier dat smaakte alsof het al eens was gedronken of attracties die ze hun kroost niet hadden gegund.

Partijslaven van alle strekkingen om de zoveel meter, die ze ofwel enthousiast boerend en kwijlend hun steun betuigden, ofwel een halfvol bekertje twijfelachtig vocht naar het bakkes mikten. Als ze tenminste niet eerst waren uitgegleden in iemands maaginhoud. In de botsauto’s anderstaal- en -kleurigen viseren. En als er echt geen alternatieven voorhanden waren, sloegen ze elkaar wel voor hun smoel. Bonkende vuisten op bonkende techno.

Met een stijve aan het schietkraam de macho uithangen. Bewezen mannelijkheid met elke haal aan de trekker, met elke splinter krijt die op het plaatijzer viel. Indruk maken op tandeloze wijven die geen reden hadden om morgen op te staan. Van wie de drank uit hun ogen liep en de idiotie uit hun strot. Met kinderen van wie ze zich de vader niet herinnerden, al konden ze er vergif op innemen dat hij geen krijtje heel had gelaten. Balts aan het schietkraam, lozing achter het spookkot, terwijl het voorspel lag op te drogen in de rups.

Elk jaar lag er bij het viskraam wel een in het bad te kotsen. Elk jaar stond er wel een naar een slaapkamerraam te schreeuwen. Elk jaar werden de flikken erbij gehaald nadat de messen weer eens waren getrokken.

Maar eenmaal het vuurwerk werd afgestoken, doofde het geboer en het gebral uit. Dofheid in bloeddoorlopen ogen verdreven door celebrant gefonkel in verheven zwart. En eenmaal het laatste gedonder uitgestorven elkaar aankijken, omhelzen en aftellen naar volgend jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234