Maandag 19/08/2019

Column

Elise Mertens gaat Kim en Justine achterna

Beeld Bob Van Mol

Dissidentie mag ook, onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag. 

Na wielrennen is tennis de sport die dit land een werelds cachet heeft gegeven. Vrouwentennis wel te verstaan. De mannen zijn nog steeds zoek, met aftrek van David Goffin.

Er staat een nieuw wonderkind aan net en baseline: Elise Mertens uit Hamont, dochter van een gepensioneerde kerkstoelmaker. Het laatste vermeld ik er even bij omdat het duidelijk maakt dat tennissucces niet langer het monopolie is van kinderen met beursgenoteerde ouders. Er is geen ballotage mee gemoeid, al blijft de sfeer op en rond tennisbanen familiaal. Iedereen, van arm tot rijk, kan tegenwoordig een balletje slaan. Alleen asielzoekers ontbreken, maar die ontbreken wel vaker waar de burgermaatschappij zich te goed doet aan sport en vrijetijd.

Een 22-jarige uit Limburg die in de halve finale van de Australian Open staat en de top twintig van de world ranking heeft bereikt, is geen kattenpis. Dan ben je iemand. En zo voelt ze zich ook, Elise Mertens. Ze staat open en bloot in het succes, met vlotte praatjes over haar passie voor honden en het flegma van haar vader die niet is afgereisd naar Melbourne. En ze mag gezien worden met haar gesoigneerde hoogbenigheid. Geen bonbonnière, maar fris en modieus met zachte kleuren. Stijl genoeg om ook in Davos rond te lopen.

Het is eigen aan de Belgische tenniscultuur dat de toppers een signatuur achterlaten die de resultaten overstijgt. Over Kim en Justine is alles gezegd, maar toch blijven ze veelgevraagd om toernooien op te luisteren. Daarnaast geven ze kennis en passie door op hun eigen academy’s. Het is nog steeds een genot te kunnen kijken naar beelden van hun spel. Ze hebben school gemaakt, Kim met mokertennis, Justine met haar fluwelen baltoets. Van een spreidstand en een dropshot hebben ze kunst gemaakt. Vanzelfsprekend halen jonge talenten inspiratie en passie uit het grootse verleden van Kim en Justine. En er is ook nog Dominique Monami die haar gratie en klasse gratis aanbiedt. Voor een meisje uit Hamont-Achel is dat een referentiekader om u tegen te zeggen.

Zoals in alle sporten heeft ook het tennis een magneet nodig om het volk te beroeren. Het lijkt dat Elise is toegerust om de flow van Kim en Justine en David Goffin te vervolledigen. Ze heeft alvast een grote naturel en er zit mankracht in haar slagen. Ze speelt geen juffertjestennis.

Dubai

Tennisclubs zijn uitgewaaierd naar alle hoeken van het land. Tot op de grens, zoals die van Hamont. De bloei van de tennissport heeft, naast de bestraling van gevierde vedetten, ook te maken met de verstedelijking van de samenleving. Het ruige buitenleven lokt niet meer. Kinderen zoeken nu ontspanning in georganiseerder structuren. De tennisclub eerst als vakantiehuis, later als competitietempel. Nog steeds voel je enige terughoudendheid bij het uitspreken van het woord democratisering, maar dat is helemaal achterhaald. Elise Mertens speelde als kleuter van vier al tennis en Hamont is Dubai niet.

 Goffin bij de mannen, Mertens bij de vrouwen, grandslamtoernooien lachen ons toe. Dubbele wereldtop in een sport die nog op weg is volkssport te worden, daar mag je van opkijken. En dat zullen duizenden bakvisjes ook doen als Elise Mertens in Melbourne in de finale zou staan. Een meisje dat zo gewoon is als zij allemaal zijn, ook nog met een jongen uit het dorp als lief. Dan ontstaat emotionele dynamiet in Vlaamse gehuchten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden