Zaterdag 24/10/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Een zachte, warme, lieve aanpak is ook mogelijk tijdens een pandemie

Julie Cafmeyer is columnist. 

Een tijdje geleden speelde ik mijn voorstelling Bad Woman in een cultureel centrum ergens in de Vlaamse landen. Na een halfuur opbouw, kreeg een van de techniekers een onheilspellend telefoontje. Zijn vrouw had positief getest, dus hij moest meteen naar huis. Twee uur lang werd alles wat hij mogelijk ooit had aangeraakt ontsmet.

Toen ik even later mijn voorstelling speelde, leek het alsof mijn publiek niet meer levend was. Misschien lag het aan de geur van het ontsmettingsmiddel, aan de koppen in de krant of aan de lege plaatsen die de toeschouwers van elkaar scheiden. Mensen zaten er krampachtig bij, ze durfden niet meer te bewegen, niet meer te lachen, niet meer te leven.

Na het applaus klonk er een bandje door de boxen. U weet wel, zo’n bandje dat in pretparken wordt afgespeeld als de bezoekers naar huis moeten. Zo’n bandje dat ze nu ook in de Delhaize afspelen. Zo’n computerstem die ons op mechanische, vriendelijke toon dicteert wat we moeten doen.

De vrouwelijke stem gaf het publiek richtlijnen hoe iedereen de zaal moest verlaten. Eerst de laatste rij, één voor één, enzovoort. ‘Bedankt voor uw medewerking.’

Achteraf hoorde ik dat de vrouw die het bandje had ingesproken zelf aanwezig was in de zaal. Daarom vroeg ik de directeur: “Waarom spelen jullie een bandje af terwijl de persoon in kwestie ook live de mensen kan toespreken?” Hij zei op een lieve, zachte toon: “We hebben systemen nodig die de mensen controleren. We moeten er alles aan doen opdat iedereen afstand houdt.”

Ik zei: “We hebben echte stemmen nodig, mensen die ons toespreken, zodat we toch nog een minimum aan warmte ervaren terwijl we de afstand bewaren. Gooi dat bandje alsjeblieft weg.”

Hij begreep me, hij zou erover nadenken.

Een paar dagen later kijk ik naar Erika Vlieghe die op De zevende dag zegt dat de situatie angstaanjagend is. Ja, ik geloof best dat de situatie ernstig is. En ja, ik zal me ook wel inzetten. Maar als ik zo rondkijk, komen de slechtste ideeën en gedragingen van mensen die bang zijn: mechanische stemmen op een bandje, mensen die elkaar uitkafferen, mensen die stilletjes sterven terwijl ze nog niet eens ziek zijn.

Gelooft de overheid dat ik de regels meer respecteer als zij het woord ‘angstaanjagend’ zo veel mogelijk uitspreken? Gaan diegenen die de maatregelen niet volgen, zich plots bekeren, als er nog meer angst wordt gezaaid? Hoe komt het dat ons land plots gelooft dat angst ons kan regeren? Komen er ook nog tegenstemmen aan bod? En nee, ik bedoel geen aanhangers van complottheorieën, gewoon mensen die geloven dat een zachte, warme, lieve aanpak ook mogelijk is tijdens een pandemie. Dat zou leuk zijn, zo kunnen we ondertussen toch nog een beetje leven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234