Dinsdag 14/07/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Een vrouw is per definitie onbetrouwbaar

Julie Cafmeyer is columnist. 

In het artikel ‘Hoe incestueus is de boekenwereld?’, dat in de Volkskrant verscheen, vertelt Schrijver Maartje Wortel over het grensoverschrijdende gedrag van literair recensent Arjan Peeters. Maartje Wortel bracht aan het licht dat de recensent persoonlijk contact zocht met vrouwelijke schrijvers alvorens het werk te recenseren.

De Volkskrant heeft Arjan Peeters op non-actief gezet. De zaak wordt onderzocht, dat wil zeggen: de uitspraken van Maartje Wortel zijn verwijderd in het artikel en worden geverifieerd.

Elke keer weer blijkt dat de geruchten al jaren de ronde doen, dat iedereen al lang op de hoogte is, dat iedereen het weet. Toch wordt een vrouw pas geloofd als er bewijzen op tafel worden gelegd. Ik weet niet naar wat voor bewijzen of verificaties ze nog op zoek zijn. Gewoon andere bewijzen. Een ander soort bewijs dan een vrouw die spreekt.

Een vrouw is per definitie onbetrouwbaar.

Er is ook hoop. Een vrouw vond weer eens de moed om de stilte te doorbreken. Vrouwen die durven te spreken, moeten gekoesterd worden, ondersteund. Zij zijn kwetsbaar, maar worden gehoord. De liefdevolle, constructieve en genuanceerde opinies van onder anderen Lize Spit en Saskia de Coster bewijzen dat er een draagvlak is. Dit draagvlak is essentieel.

Als ik zelf iets meemaak waarbij iemand over een grens gaat denk ik in eerste instantie altijd dat ik gek ben, het zal wel aan mij liggen, aan mijn lastige karakter, mijn emoties die alle kanten uitwaaien, mijn ‘hooggevoeligheid’. Doe normaal. Ga verder. Stop met zeuren. Ik neutraliseer mezelf alvorens te spreken, maar vooral: alvorens na te denken wat er eigenlijk aan de hand is. Ik word verlamd door schaamte en angst.

Elk #MeToo verhaal, of iets dat daar op lijkt, is een uitnodiging om na te denken over scheve machtsverhoudingen. Dat nadenken kan samen als we durven te spreken.

Rebecca Solnit schrijft in haar essay Een korte geschiedenis van het zwijgen: “Woorden brengen ons bij elkaar en zwijgen scheidt ons, houdt ons verstoken van hulp of solidariteit of gewoon van de verbondenheid die we met behulp van spraak kunnen verwerven of oproepen.” Rebecca Solnit werd geïnspireerd door Audre Lorde, die in haar werk, Your Silence Will Not Protect You ons bewust maakt dat zwijgen een deel van het probleem kan zijn.

Ondertussen zet ik een nummer van Fiona Apple op repeat:

“Kick me under the table all you want. I won’t shut up. I won’t shut up.”

Een veelheid van stemmen moedigen ons aan om te spreken. Op een dag zullen we spreken zonder ontkracht te worden. We kunnen onszelf bevrijden. En met we, bedoel ik niet alleen vrouwen. Niemand hoeft alleen in een kamer te zitten in angst en schaamte. Er is een netwerk dat ons zal dragen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234