Zondag 15/09/2019

standpunt

Een simpele vraag: waar zijn die in beslag genomen explosieven?

Beeld Yann Bertrand

Obama heeft dan toch beslist te doen waar hij absoluut geen zin meer in had. In plaats van de president te worden die de Amerikaanse strijdkrachten uit het kruitvat van Irak en Afghanistan weghaalde, moet hij opnieuw het strijdperk in, ditmaal met bombardementen tegen de dreiging van de terreurorganisatie IS. Het gaat daarbij verrassend sneller dan verwacht, en eigenlijk zelfs tegen het internationale recht in, want er is geen VN-mandaat voor gegeven. Maar de deelname aan de actie van vijf Arabische landen moet dat compenseren en bovendien aantonen dat dit geen actie tegen de islam is, maar wel tegen een barbaarse terreurorganisatie die op geen tijd uit het niets een feitelijk land wist te creëren en vandaaruit een aantrekkingskracht uitoefent op een al bij al beperkt aantal jonge en gefrustreerde moslims in het Westen.

Het gegeven dat Turkije niet meedoet, zelfs niet als NAVO-lid, toont ook aan dat de unanimiteit rond de opportuniteit van deze militaire acties niet unaniem is.

Bovendien wordt de indruk gewekt dat men voor de goede zaak toch maar even passief moet samenwerken met wat tot voor kort aartsvijand Syrië was. Dat moet dan maar. Of dit er mogelijk toe zal leiden dat uiteindelijk de al even barbaars als IS optredende president Bashar al-Assad grotere macht verwerft en relatief ongemoeid zal worden gelaten, geeft aan dat dit een geopolitiek wespennest is. Daar blijf je liefst uit weg, maar nu IS niet alleen massaal en vooral andere moslisms heeft afgeslacht, maar ook Amerikanen heeft onthoofd, eist de Amerikaanse publieke opinie actie. Een vraag die veel minder werd gesteld, zelfs toen de Syrische burgeroorlog meer dan 150.000 doden en een veelvoud aan vluchtelingen had gemaakt.

De actie verhoogt ook het risico op represailles, zowel tegen buitenlanders in hun eigen kalifaat en in het Westen. Het zou dan ook goed zijn mocht de informatie die daarover door de bevoegde diensten wordt vrijgegeven iets correcter en eenduidiger zijn dan vandaag het geval is. Dat er een reële dreiging is, is zonder meer bewezen door de aanslag in het Joodse museum in Brussel. Maar daarom is nog niet iedere jongere met een lange baard een bommenlegger.

Wanneer anonieme politiemensen beweren een aanslag te hebben verijdeld en explosieven te hebben gevonden die moesten dienen voor een aanslag tegen de EU, en dat bericht wordt 's anderendaags formeel ontkend door het federale parket, dan zitten onze veiligheidsdiensten met een probleem. Ofwel zijn er explosieven, en dan zou men die kunnen tonen, ofwel zijn er mensen binnen de politie die de dreiging bewust overdrijven om zo hun eigen belangrijkheid en middelen in besparingstijden te verdedigen. Dat zou trouwens lang niet de eerste keer in de geschiedenis van onze politiediensten zijn. Dus, een simpele vraag: waar zijn die in beslag genomen explosieven?

Yves Desmet
Opiniërend hoofdredacteur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234