Dinsdag 02/06/2020
Hugo Camps.Beeld DM

ColumnHugo Camps

Een samenleving van stijve harken naar eigen beeld en gelijkenis kan Pieter De Crem schudden. Mensen willen dansen

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Ondergangsfilosofen toeteren dat het leven er na de coronacrisis helemaal anders zal uitzien. Te beginnen met de anderhalvemetermaatschappij, samenscholingsverboden, beperkt bezoek aan kwetsbare groepen.

Die kennen de mens niet.

Verworven vrijheden zijn taaier dan eender welk virus. Doodsangst werkt maar even. De lokroep van cultuurhuizen, parken en stranden kan niet veel langer meer genegeerd worden. Hoge boetes leiden vooral tot plantrekkerij, wat in deze contreien de plattegrond van het bestaan is. De overheid is trouwens niet lief genoeg om het volk te dresseren naar ascese.

En er is de leugen van welzijn.

De minister van Welzijn, Wouter Beke (CD&V), is afgeleid door de mondmaskersaga. De hertekening van het sociale landschap tot dor en droog náást elkaar leven werd hem onder de neus geduwd op virologisch recept. Zelf had hij geen mening. Uit armoe sprong hij op de kar van de bucolische verstilling als opium voor het volk.

Het is veelzeggend dat de herintrede van coiffeurs in het arbeidscircuit wordt begroet als een verlossing. Sinds de oudheid hebben kappers veel onderbroekenlol over zich heen gekregen. Coiffeurs waren de nuttige idioten van de lach. In brede kring werd met dedain over het vak gesproken. Kappers als sociale onderlaag, bijna.

Nu worden ze ingejubeld als vrijheidsstrijders. Iedereen snakt naar een kappersbeurt en naar de luchthartige ambiance van de salons. De statuslozen zijn bijna helden geworden. Straks gaan we met zijn allen naar de kapper om uit de kilte van de anderhalvemetersamenleving te breken. Een scheerbeurt voelt aan als aaien, een instinct dat moeder en zoon is ontzegd.

De laatste dagen komen ook psychiaters in de tv-studio’s opdraven. Dat is een veeg teken voor hardliners als Pieter De Crem (CD&V). Zijn law and order-discours wordt nog net niet weggelachen. Wervend waren zijn teksten toch al niet. Een samenleving van stijve harken naar eigen beeld en gelijkenis kan De Crem schudden. Mensen willen dansen.

De winkels zijn open, kappers woelen in de haren – nou ja, als ze er nog zijn –, grootouders knuffelen hun kleinkinderen. Het is een panorama van oude vormen en gewoonten. Het loon van de angst is uitbetaald. Denkt men.

Nog wordt er gejongleerd met begrippen als burgerzin, solidariteit, naastenliefde, maar dat weefsel breekt zichzelf af onder de dreiging van sancties. Een lawine van boetes helpt de mens niet vooruit in deze coronacrisis. Zeker niet wanneer vooral jongeren in hun schrale portemonnee worden gepakt. Het zijn overigens vooral de populisten die zich blindstaren op repressie.

Heel even leek het erop dat de coronacrisis een volk had gesmeed over taalgrenzen en ideologische valkuilen heen. Maar Bart De Wever (N-VA) heeft er een einde aan gemaakt door zijn uitval naar Paul Magnette (PS) en zijn Hooglied over de economie. Er is niets veranderd in de menselijke verhoudingen van de politiek. Ook daarom zal er weinig veranderen in de eigenzinnige levensstijl van het volk. Het individualisme laat zich niet temmen door één virus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234