Donderdag 09/12/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnDe gebeten hond

Een rode bloedzee vol sadisten in lieslaarzen en in doodsstrijd spartelende zoogdieren

Mark Coenen gaat aan de wandel met de week.

Tradities zijn er om in ere te houden, dus plukt men elk jaar in september bij ons in Italië de druiven. Toen ik gisterenochtend op – vond ik – een bijzonder redelijk uur opstond, was het allemaal al gebeurd: om maar te zeggen hoe klein onze wijngaard is, of hoe snel men hier werkt.

Sinds een paar weken stond er rond de druivelaars een afsluiting met gevaarlijk uitziende bedrading die bij aanraking een stroomstoot lost, ter afschrikking van het dierenbestand dat zich hier ­tegoed doet aan bijna rijp ooft.

Allemaal op mijn kosten.

Herten en everzwijnen banjeren door de streek en vreten alles wat ze kunnen vreten.

Heelder velden met zonnebloemen zijn omgewoeld en kaalgevreten door oorlogszuchtige bendes die zonder ­ontzag voor rang of stand hun weg banen.

Een legertje snuivende dikhuiden.

Beppe wil ze allemaal afknallen, maar dat mag niet buiten het jachtseizoen en zelfs dan zijn er quota. Al hoor ik als het schemert in de verte al de luide salvo’s van de karabijnen: de dodelijke flatulentie van de jacht.

Men wil in Italië een referendum organiseren om de jacht af te schaffen, maar ik verwed er geen vijf oude Belgische frank om dat zoiets ook echt gebeurt. Zeker hier niet in deze streek, waar het dier voor velen een gebruiksvoorwerp blijft zonder rechten.

Behalve de huisdieren dan.

Daar mag geweldig flauw mee gedaan worden.

De kastenmaatschappij: ze bestaat nog altijd, zeker voor viervoeters.

Deze week konden we ons weer bij een andere traditie verkneukelen: op de voor het overige naar verluidt lieflijke Faeröer-eilanden bestaat men het nog steeds om zo veel mogelijk dolfijn­achtigen tegelijk de keel over te snijden.

Het Skálabotnur-strand op het eiland Eysturoy is de plek des onheils waar de dolfijnen in de val worden gelokt en opengesneden worden terwijl ze nog leven.

Dit jaar was een topjaar.

Tradition muss sein.

Meer dan 1.400 zilvervinnen gingen eraan, het hoogste aantal sinds 1940. Het is traditie die stamt uit de tijd van de Vikingen, dus dan mag dat.

Een rode bloedzee vol sadisten in lieslaarzen en in doodsstrijd spartelende zoogdieren: wreder theater bestaat haast niet.

Een barbaars vilbeluik waar gelukkig camera’s op stonden om te zien hoe barbaars het allemaal was. Omdat het zo de spuigaten uitliep dit jaar is het protest ertegen, ook op het eiland zelf, heviger dan ooit.

Blijkbaar was de school dolfijnen groter dan verwacht, waardoor er ook meer afgemaakt werden: discutabele logica die geen logica is maar je reinste idiotie.

Als ik aan Vincenzo vraag hoe de oogst dit jaar is geweest, rolt hij zoals verwacht met zijn ogen.

Slecht natuurlijk.

Het was te warm of te koud of te droog of te nat.

En die vorst in april: un disastro.

Ook dat is traditie.

Waardoor ons rantsoen wijn na een avondje kranig doordrinken al op is.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234