Maandag 25/10/2021

Opinie

Een realiteitsstage voor Inge Vervotte?

Katrijn Ruts. Beeld (RV)
Katrijn Ruts.Beeld (RV)

Katrijn Ruts is woordvoerder van de vzw Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een handicap (GRIP). gripvzw.be

Mevrouw Vervotte,

Voor uw interview in de reeks ‘Het Monster van de Macht’ (De Morgen 21/1) verdient u van ons een trofee voor wereldvreemdheid. U durft het ten slotte maar om over de wachtlijsten uitspraken te doen die zo ver staan van de realiteit van de mensen zelf. Straf, zeker voor een ex-minister van Welzijn (2004-2007), onder wie de wachtlijsten exponentieel zijn toegenomen. En als gedelegeerd bestuurder van een vzw die al jarenlang werkt in de welzijnssector.

Extra klap

Volgens u zijn de wachtlijsten vooral een politiek probleem en geen weerspiegeling van de reële noden… u bedoelt dat het nog wel meevalt met die reële noden. Voor wie al jarenlang geparkeerd staat op de wachtlijst voor een persoonlijke assistentiebudget (PAB) voelt dit als een extra klap in het gezicht. We kennen gezinnen met minderjarige jongeren met een handicap die al 15 jaar wachten. Die alles zelf moeten doen en betalen en zich door de overheid in de steek gelaten voelen.

We lezen: “Natuurlijk zijn er mensen met heel complexe problematieken waarvoor er weinig of zelfs geen aanbod is”. Zoals u het stelt ligt het probleem echter vooral bij het feit dat er zo’n complexe, moeilijke problematieken zijn. Wij zien vooral twee andere problemen. Eén: de huidige collectieve zorgvoorzieningen slagen er nog steeds niet in de ondersteuning te bieden die aansluit bij de noden, dicht bij de persoon en in de maatschappij. En twee: de alternatieven die inclusie wel sterk bevorderen, krijgen veel minder kansen. Met PAB kan je zonder inmenging van zorgorganisaties zelf je assistenten aanstellen, en dicht bij familie en vrienden blijven wonen.

Aartsmoeilijk

Zelfs voor personen met een zware meervoudige handicap blijkt het PAB vaak de hefboom om ondersteuning op maat thuis en buitenshuis te organiseren. Er is heel veel mogelijk wanneer mensen, zelfs met een complexe ondersteuningsnood, van bij het begin de juiste ondersteuning krijgen. Maar het wordt aartsmoeilijk en veel complexer als kinderen, volwassenen, gezinnen jarenlang wachten op ondersteuning.

Tandje bijsteken?

Misschien anticipeert u al op de toekomst? Ook met het ‘nieuwe’ beleid van minister Vandeurzen (CD&V) zullen de wachtlijsten niet verdwijnen. Het decreet persoonsvolgende financiering (PVF) betonneert het principe van de schaarste in de regelgeving zelf. Het legt vast dat de overheid niet voldoende middelen hoeft vrij te maken. Letterlijk stelde de minister dat hij verwacht dat familie, vrienden en kennissen nog maar een tandje moeten bijsteken. Verbolgenheid alom. Het resultaat van dit principe is vooral dat Welzijn pas budget vrijmaakt als heel het sociale netwerk weg is, uitgeblust, met burn-out, in crisis, etc.

U hoort liever ‘registratiesysteem’ dan wachtlijst, merken wij. Klinkt neutraal en objectief, alleen is die registratie niet volledig. Een heleboel noden worden niet geregistreerd, voor een heleboel andere (ook minder ‘complexe’) noden is niets voorzien, niets aan te vragen, niets te registreren.

U erkent wel dat er wachtlijsten zijn, maar bent het niet eens met “het beeld dat gecreëerd wordt dat de wachtlijsten vol staan met mensen die dringend zorg nodig hebben.” Hoog tijd volgens ons dat u eens een jaar stage loopt bij deze mensen. Uit te breiden tot wie zich zelfs niet op de wachtlijst zet omdat er toch geen perspectief is. En meteen eens een aantal keer loodzware aanvraagprocedures, checklisten en commissies doorlopen met een gezin dat zich in het dagdagelijkse al nauwelijks staande kan houden. Ervaringsdeskundigen genoeg hier bij wie u stage mag lopen. Gratis, meteen, zonder bureaucratie, en u kan gewoon in uw eigen omgeving blijven wonen.

Wachtlijstmoeheid

Beste mevrouw Vervotte, met uw interview speelt u in op de heersende wachtlijstmoeheid. We zijn ze toch zo gewoon... Ze bestaan al zo lang, de overheid pompt er telkens meer geld in, toch raken ze nooit opgelost. Dan zal het probleem wel aan de wachtlijsten zelf liggen zeker? Fijner ook om te geloven dat die problematiek misschien niet zo erg is en niet zo acuut. Jammer genoeg is dat een verkeerde voorstelling. De vele getuigenissen en escalerende situaties maken duidelijk dat het beleid de wachtlijsten allesbehalve kan goedpraten. Er ís een levensgroot probleem, te wijten aan de politieke prioriteiten en het beleid. Dat voorziet al jaren niet genoeg geld om de maatschappelijke noden te volgen. En heeft het uitermate moeilijke keuzes te maken die tegen de lobby van machtige organisaties ingaat. De noden kan je echter niet wegtoveren. Dit zal als een boemerang terugkeren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234