Vrijdag 27/11/2020
Beeld DM

StandpuntRoel Wauters

Een ontslag hoeft geen knieval te zijn. Het kan net louterend werken voor een minister

Roel Wauters is journalist.

In december 2008 komt naar buiten dat Hans D’Hondt, de kabinetschef van toenmalig CD&V-premier Yves Leterme, ongeoorloofde contacten zou hebben gehad met het hof van beroep in de Fortis-zaak. De indruk dat de regering zich had willen mengen in zo’n delicate rechtszaak leidde finaal tot het ontslag van Leterme. 

In een interview in deze krant heeft hij het over “politieke verantwoordelijkheid”, naar aanleiding van de zaak-Chovanec. De Slovaakse man kwam in 2018 om het leven in een politiecel op de luchthaven van Charleroi. Toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) zegt zich daar niets meer van te herinneren. “Of het nu hij is die kennis had van de zaak of zijn kabinet: dat is niet van belang”, zegt Leterme. “Jambon draagt de politieke verantwoordelijkheid.”

Dat begrip wordt steeds enger geïnterpreteerd, en al zeker in N-VA-kringen. Het was Louis Tobback (sp.a) niet die in 1998 het kussen op het gezicht van de uitgewezen asielzoekster Semira Adamu drukte. Het was Stefaan De Clerck (CD&V) noch Johan Vande Lanotte (sp.a) die Marc Dutroux had laten lopen in de bossen van Neufchâteau. Net zomin was het Leterme zelf die dat bewuste het telefoontje vanuit het hof van beroep had aangenomen. Toch namen ze allemaal ontslag.

De grote misvatting bij N-VA lijkt te zijn dat het vertrek van een minister automatisch leidt tot einde van de  politieke carrière van de politicus in kwestie en onherstelbare schade aan de partij toebrengt. De Vlaams-nationalisten stellen loyauteit boven alles. Als iemand van de partij wordt aangevallen, dan sluiten de rangen zich. Het past in hun filosofie dat je je als politicus enkel kan manifesteren als je een duidelijke vijand hebt.

Niet veel later, in 2009, werd Leterme gerehabiliteerd als minister van Buitenlandse Zaken, nog hetzelfde jaar was hij alweer premier. Zijn partijgenoot Jo Vandeurzen had in de episode als minister van Justitie als eerste zijn ontslag aangeboden. Zijn rechtlijnige optreden werd bij de Vlaamse verkiezingen enkele maanden later beloond door de kiezer. En niemand zal van Vande Lanotte, Tobback of De Clerck horen beweren dat hun politieke carrière gestopt is ergens eind jaren 90. De eerste was jarenlang vicepremier, de andere twee groeiden uit tot gewaardeerde burgemeesters. 

Een ontslag hoeft geen knieval te zijn. Het kan net louterend werken voor de minister die met opgeheven hoofd weg stapt. Het imago en het vertrouwen in de partij en de politicus kan hersteld en zelfs versterkt worden. Wie echt sterk in zijn schoenen staat, heeft niets te vrezen. Zelfs geen ontslag.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234