Maandag 21/10/2019

Column

Een naaktselfie van een jonge politica. En wat dan nog?

Saskia De Coster Beeld Bob Van Mol

Saskia de Coster is schrijver van de pas verschenen roman Nachtouders. Haar column verschijnt voortaan tweewekelijks op woensdag.

Een schminkster toonde me het ergste wat je kan doen: permanente wenkbrauwen laten schilderen, veel te hoog op je voorhoofd. Het ziet er uit alsof je in een doorlopende staat van verbazing rondloopt, over de meest vanzelfsprekende zaken. Ik dacht aan een collectieve staat van verbazing toen het onlangs weer breaking news was dat een mens, en dan meer specifiek een vrouw, een lichaam heeft waarin ze beweegt én zich uitdrukt én nadenkt.

Bij een man lijkt dat een evidentie, verpakt in een maatpak, gesneden op de maat van het publieke apparaat. Toen de wereld nog bevolkt werd door sigaarrokende mannen was het allemaal veel helderder, wat mensen met die lichamen moesten aanvangen. Mannen regeerden. Overdonderend lichamelijk aanwezige mannen als pakweg Winston Churchill konden ook vanuit dat lichaam imponeren. Zijn lijf stond haast symbool voor de daadkracht waarmee hij Engeland uit de oorlog sleepte. Dat hij er wellicht minnaressen op nahield was een publiek geheim. Het hoorde bij het ambt - work hard, play hard. Als toppoliticus mocht je best een passie hebben, golf, kleiduifschieten of vrouwen. Het leek voor dat slag mannen zelfs een bijkomend bewijs van hun drive en gretigheid. Voorgaande zinnen horen misschien in de tegenwoordige tijd.

In elk geval, bij vrouwen lag en ligt dat anders. Vrouwen zijn of competente wezens of seksuele wezens. Worden de twee gecombineerd, dan verkeer je in de onmogelijkheid te regeren, zoals Lux Alptraum schreef in de New York Times toen een vermeende naaktselfie van aanstormend Democratisch talent Alexandria Ocasio-Cortez opdook.

Ik herinner me nog goed hoe eind jaren negentig geleidelijk onthuld werd wie de grootste slet van het westelijk halfrond was. Ze werkte in het Witte Huis. Met iedere nieuwe seksuele onthulling verloor de jonge vrouw weer wat meer geloofwaardigheid als intellectuele, capabele intern. Mocht Monica Lewinsky het al geambieerd hebben, het was totaal uitgesloten dat een vrouw president zou worden. De ambitieuze Lewinsky trad - next best thing - in het erotiserende machtsaura van de president, zoals ze zelf herhaaldelijk vertelde. Ze werd daar publiekelijk gruwelijk voor afgebrand.

Competentie en seksualiteit zijn bij een vrouw omgekeerd evenredig, dat wiskundige principe is nog steeds van toepassing. Nog steeds lijkt het amper voorstelbaar dat een sexy vrouw aan de top staat. Een vrouw mag best met politiek bezig zijn en daar zelfs redelijk goed in zijn, maar ze moet niet denken dat ze het recht heeft om haar ambities waar te maken als ze vasthoudt aan haar vrouwelijkheid. Ze kan kiezen. Haar seksualiteit afwerpen of haar seksualiteit volledig uitvergroten en inzetten. 

De trendsetter van het laatste, vrij zeldzame model was veertig jaar geleden de Italiaanse pornoster la Cicciolina die als verkozen politica haar seksuele diensten wilde verlenen om bijvoorbeeld Saddam Hoessein tot rede te brengen. 

Er waren vrouwen die hun seksualiteit afwierpen om mee te kunnen spelen. Dicht bij huis konden vrouwen als Miet Smet, zogezegd te beklagen minnares van christen-democraat Martens, of Mia Doornaert, zogezegd taaie tante van rechts, deelnemen aan de macht omdat het systeem redenen vond om hun vrouwelijkheid weg te filteren. Vandaag de dag zijn op het internationale podium Theresa May en Angela Merkel nog de succesvolste voorbeelden van dat ontgenderde model. Zij hebben een deseksualiserend mantelpak aangetrokken. Een naaktfoto van Merkel? Daar zit evenveel volk op te wachten als op een naaktfoto van Herman van Rompuy. De link tussen seks en lichaam is doorgeknipt.

Carrière geschaad

Vorige week bracht de rijkste man ter wereld, Jeff Bezos, naar buiten dat men hem probeert te chanteren. Er dreigden naaktfoto’s van hem gelekt te worden. Niemand die echt denkt dat het zijn macht fundamenteel kan aantasten. Een paar weken geleden haalden heel wat Democraten opgelucht adem toen bleek dat de naaktselfie van de jonge, charismatische Alexandria Ocasio-Cortez toch niet van haarzelf bleek te zijn. Ze was erin geluisd. Te jong om president te worden en nog jong genoeg om lichamelijk in diskrediet te brengen en te vloeren, uit angst voor haar uitbreidende macht, moeten de anonieme verspreiders van de leugen gedacht hebben.

Maar wat als die naaktselfie nu wel van haar was geweest? Shame on her. De kans is groot dat die naaktselfie haar politieke carrière ernstig had geschaad, hoewel zoveel mensen in intieme kring zulke foto’s uitwisselen en de schande net ligt bij de hackers die de strafbare daad begaan om die beelden, van wie ze ook zijn, te verspreiden.

Een vrouwelijk wezen in een naakt lichaam dat ook tot nadenken in staat is? Zo raar, je ziet het de verenigde opgetrokken wenkbrauwen nog altijd denken, in verbazing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234