Dinsdag 18/06/2019

Jan De Smet

Een laatste brief aan Heinz Hermann Polzer

Drs. P drie jaar geleden. Zijn taalvirtuositeit was spreekwoordelijk, maar ook als muzikant wist hij van wanten. Beeld rv

Jan De Smet is zanger, muzikant en componist, bekend van De Nieuwe Snaar.

Geachte heer Polzer,

Beste Heinz,

Waarde vriend,

Als ik het goed heb, bent u voor het eerst op tv verschenen in 1964, meer bepaald in een programma van presentator Willem Duys, die in het toenmalig zeer populaire Voor de vuist weg de vrijheid nam om uw vocale timbre te schofferen en meteen daarna uw pianistieke kwaliteiten 'geraffineerd' te noemen. Staat u me toe even letterlijk te citeren.

Willem Duys: "Onder een schuilnaam die maar iets korter is dan zijn werkelijke naam, Doctorandus P, heeft hij een grammofoonplaat gemaakt met de titel 'Ripspiqué', met daarop een aantal, nou, scabreuze chansons..."

Heinz Polzer: "Neeehh..."

Willem Duys: "Oh, euh, fin-de-siècle-chansons waarvan de tekst en de muziek van hemzelf zijn en die hij zelf zingt met een afschuwelijke stem, mag ik dat zeggen?"

Heinz Polzer (gelaten): "Jawel, iedereen weet het nu langzamerhand..."

Willem Duys: "... maar met een heel merkwaardig geraffineerd piano-accompagnementje en ik zou u willen verzoeken om ook hier althans een van deze liedjes ten gehore te willen brengen."

Heinz Polzer: "Ik moet nog even tussen haakjes opmerken: ik heb een hele mooie zuivere stem, maar die gebruik ik nooit... want da's zonde..."

Waarna het lied 'De commensaal' wordt ingezet.

Beste Heinz, wat die commentaar op uw stemgeluid betreft, mag ik toch wel opmerken dat u zich in goed gezelschap bevindt, want over de zangtechnieken van o.a. Louis Armstrong, Woody Guthrie, Bob Dylan, Randy Newman, Hans Dorrestijn en Arno Hintjens werd door vileine geesten net hetzelfde beweerd.

Jan De Smet. Beeld rv

Intrigerender was dat "geraffineerd piano-accompagnementje". In de niet-aflatende stroom van loftuigingen betreffende uw spectaculaire taalbeheersing, uw nooit opdrogende creativiteit en uw altijd weer geestige invalshoeken wordt uw compositorisch talent schandalig onderschat. Elke liedjestekst kreeg van u, als schrijver/componist, immers ook een zeer merkwaardige melodie mee, meestal in een bijpassende stijl die een zeer eclectische muzikale interesse verraadt. Bij nader inzien zijn alleen al uw piano-intro's herkenbaar uit de duizend, en ik verwijs hier graag naar de liedjes van Chuck Berry en Georges Brassens, die men ook duidelijk herkent vanaf de eerste maten.

Tijdens de gedenkwaardige hommage te uwer ere in de Amsterdamse Kleine Komedie op 24 april 2012 bewees een hele generatie jonge Nederlandse liedjesschrijvers - met hun merkwaardige artiestennamen - als Faberyayo, Lucky Fonz III, Roosbeef en Sef en Dave Von Raven dat ze niet alleen schatplichtig zijn aan uw tekstvastheid, maar ook niet weinig beïnvloed werden door uw muzikale inventiviteit. De oerrapper Extince beweerde zelfs dat uw lied 'Tamales' (uit 1974!) een premature mijlpaal was in wat pas veel later de Nederlandse 'rap' zou worden.

De fabelachtige uitgave van uw volledige muzikale oeuvre op Drs. P: Compilé Complé (8 cd's + boek) biedt een zeer heterogene inkijk in de muzikale interesses van Heinz H. Polzer, de componist. Bij de afdeling 'curiosité' bijvoorbeeld vinden we het lied 'Aardappelveld', waarvan de melodie en de akkoordensequenties me onmiddellijk deden denken aan de Amerikaanse componist Stephen Foster (1826-1864), de man die 'Old Folks at Home' schreef. 'De Boom der kennis van goed en kwaad' zou net zo makkelijk uit een muzikaal theaterstuk van Bertholt Brecht kunnen komen. Maar ook nieuwere muziekstijlen zoals de zware rock in 'Eén miljoen' en 'Grand Prix' passen wonderwel in dit muzikale universum. Als de meer exotische muziekvormen worden aangepakt zoals de calypso, de habañera en andere paso-doble's, kan mijn persoonlijke pret echt helemaal niet op.

Daarom besluit ik dit allerlaatste schrijven met een meer dan respectvolle groet aan de inventieve componist Heinz H. Polzer. En ondanks uw recente verscheiden blijf ik volharden in de boosheid en roep ik met luide stem: 'Leve Doctorandus P!'

Van harte,

Jan De Smet

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden