Maandag 12/04/2021

Brief van de dagAyoub El Azzaoui

Een jongeman liet het leven, laten we dat niet vergeten

Een betoging in Schaarbeek na de dood van Ibrahima Barrie. Beeld Belgian_Freelance
Een betoging in Schaarbeek na de dood van Ibrahima Barrie.Beeld Belgian_Freelance

Ayoub El Azzaoui komt uit Molenbeek. Hij is ondervoorzitter bij Jong Vld Brussel, maar schrijft in eigen naam.

Een paar uur na de constructieve meeting die ik met korpschef Jurgen De Landsheer (politiezone Brussel-Zuid) had over het bevorderen van de relatie tussen politie en Brusselse jongeren, brak in Schaarbeek de hel los. “Hoe hard de familie van de in een politiekantoor overleden Ibrahima Barrie ook haar voorzorgen nam, een vreedzaam opgezette manifestatie veranderde een deel van Schaarbeek in een slagveld”, klonk het in deze krant.

In het debat over de Brusselse jongeren en de ordediensten mis ik vaak stemmen die vertrouwd zijn met de Brusselse context en die het complete plaatje onder ogen zien. Zo is het heel frustrerend voor de ordediensten om op pakweg maandag een jongere van zijn vrijheid te beroven na een misdaad en diezelfde jongere een week later tijdens dezelfde werkshift weer tegen te komen. (Dat die jongere snel is vrijgelaten, betekent overigens niet dat hij is vrijgesproken.) Voor de tegenpartij is het dan weer even frustrerend om een paar uur na een willekeurige identiteitscontrole alweer een controle te ondergaan.

Uiteraard is een lik-op-stukbeleid een deel van de oplossing om de straffeloosheid in te perken. Het geweld van bepaalde jongeren is in geen geval goed te praten. De cruciale vraag die we ons evenwel ook moeten stellen, is of je daarmee het structurele probleem oplost. Want hoe je het draait of keert, de vertrouwensband tussen de politie en de jongeren in Brussel is reeds lange tijd verbroken.

Even een anekdote. Op een koude herfstavond stopte een politieauto ter hoogte van een tankstation op een steenweg in Brussel om mij te vragen waarom ik zo’n haast had. Ik legde bedeesd uit dat als ik voor middernacht niet thuis was, ik het volgend weekend niet zou mogen feesten. Op dat moment verwachtte ik dat ze gingen uitstappen om over te gaan tot een identiteitscontrole, maar dat gebeurde niet.

De agenten vroegen hoe ver ze moesten rijden en ik stapte in. Het werd een korte maar bijzonder empathische en vriendelijke ontmoeting. Een ervaring met de politie die me zodanig is bijgebleven dat ik alle daaropvolgende negatieve ervaringen met de politie kon relativeren, wetende dat niet alle agenten dezelfde zijn.

Wat u deze week in Brussel zag, ging niet enkel om Ibrahima. Het ging ook om Adil, Mehdi, Akram, Amine en de vele andere zielen die het leven hebben verloren tijdens een politie-interventie.

Een opgehitste menigte die de boel kort en klein slaat, is wel het laatste wat de rouwende familie van Ibrahima had gewild.

Toch is de grootstedelijke context een moeilijk punt voor sommige agenten die niet vertrouwd zijn met Brussel. Je kunt het misnoegen dat uit de talrijke getuigenissen van de Brusselse burgers voortvloeit ook niet zomaar naast je laten liggen.

De meeste politieagenten starten vol enthousiasme aan hun carrière, maar dat idealisme maakt na enige werkervaring plaats voor verzuring. Dat kun je ze ook niet verwijten. De grootstedelijke realiteit is soms bikkelhard en de werklast torenhoog.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234