Maandag 21/06/2021
Jana Antonissen. Beeld DM/Bart Hebben
Jana Antonissen.Beeld DM/Bart Hebben

ColumnJana Antonissen

Een inboedel die in twee koffers past, kan bevrijdend zijn. Maar op termijn is het vooral deprimerend

Jana Antonissen is journalist. Haar column verschijnt wekelijks.

“Jij bezit wel weinig meubels voor iemand van 27, hé”, zei mijn jongere zus een jaar geleden, toen ze neerplofte op mijn bed. Het bed was een van de weinige dingen die mij toebehoorden in deze gedeelde stek in Brussel, waar ik na tweeënhalf jaar in het buitenland weer naartoe verhuisd was. Het was het zevende, misschien achtste appartement dat ik de voorbije zes jaar betrok.

Op het merendeel van die plekken kon ik enkel post onder een vreemde naam ontvangen, aan de muren hingen wereldkaarten waarin duimspijkers de dromen van een ander vertegenwoordigden. In het tweetal woningen waarvoor ik het huurcontract mee ondertekende, bemoeide ik me weinig tot niet met de inrichting. Ik had wel wat beters te doen.

Jarenlang liet ik mezelf gewillig andermans smaak opzadelen. Falluscactussen, Marie Antoinette-achtige boudoirs of eettafels uit roestvrij staal; op den duur wist ik niet eens meer wat ik daar nu zelf eigenlijk van vond.

Een inboedel die in twee reiskoffers past, kan bevrijdend zijn. Maar op termijn is het vooral deprimerend. Het leven is al vergankelijk genoeg, dan is het wel zo fijn om ten minste je eigen theepot te bezitten.

Het nieuwe appartement waar ik sinds enkele dagen woon, heeft hoge plafonds, houten deuren met ronde, art-decohoeken, en is nog steeds zo goed als leeg. Ook mijn vriend wisselde de voorbije jaren namelijk zo vaak van woning dat enkele koffers volstonden om vanuit Zweden hierheen te verhuizen. We beginnen dus letterlijk met een onbeschreven blad.

Het enige minpuntje is dat in deze miserabele semilockdown zelfs IKEA dicht is. En alle tijdsloten voor de komende zes weken zijn volgeboekt. Blijkbaar zijn wij niet de enigen die momenteel aan ons interieur werken.

Dus wagen wij ons aan online orders, betalen astronomische bedragen voor spullen die in het echt hopelijk even mooi zijn als op foto.

Gelukkig vallen er op Facebook Marketplace nog goede deals te rapen. Het aanbod van tweedehandsspullen is er overweldigend eindeloos. De feed met nieuwe rotzooi, inclusief enkele parels voor de zwijnen, wordt voortdurend bijgewerkt, pop-ups dringen aanverwante producten op en wie niet snel genoeg reageert, verliest de aandacht van populaire verkopers.

Onze nieuwste verslaving bracht ons al in alle uithoeken van de stad. Onlangs zaten we vlak voor het ingaan van de avondklok op de bus om een hebbeding in Anderlecht op te pikken. Achter ons kregen twee mannen het met elkaar aan de stok. Hun dreigende stemmen gijzelden de hele bus. De helft van de passagiers deed koppig alsof ze doof waren, de andere helft mengde zich in de discussie, die daardoor snel escaleerde.

Je vais tuer quelqu’un”, schreeuwde de man met de grootste pupillen.

“Wat zeggen ze?”, vroeg mijn Zweedse vriend me.

Opgefokte busgenoten zijn overigens niet het enige waarvoor je moet oppassen bij de aanschaf van tweedehands meubilair. Blijkbaar verblijven bedwantsen ook graag in Brussel. Dat wist mijn zus me te vertellen, nadat ze zelf Rentokil over de vloer had.

Tja. Ik ben ondertussen alweer 28; toch tijd voor een eigen zetel. Sommige leeftijdsgenoten bezitten al zelfgebouwde huizen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234