Zondag 16/06/2019
Beeld rv

Column Mark Coenen

Een hele zondag naar de kloten, wat denken ze wel?

Mark Coenen is columnist.

Mijn vrouw had een brief van de gemeente gekregen. “Ik heb slecht nieuws”, sprak de dame aan de balie somber. “U bent opgeroepen om bij te zitten op 26 mei.” Ze keek daarbij alsof ze er echt het hart van in was.

“Mevrouw, slecht nieuws is als u mij zou melden dat ik dodelijk ziek ben. Ik zal er zijn, ik heb er veel burgerzin in”, zei mijn betere ik, die niet op haar mond gevallen is, gevat en draaide zich om. Uit de mondhoek van de verbaasde ambtenaar liep een beetje bloed.

“Dat ze dat eens aan al die werklozen vragen, in plaats van aan de hardwerkende Vlaming”, was de volgende reactie van een toevallige passant op het marktplein. “Een hele zondag naar de kloten, wat denken ze wel?”

De kracht van verandering

De politiek is niet populair, maar op de enige dag van een verkiezingsjaar dat we daar iets aan kunnen veranderen, geven we niet thuis. Dat is de ware kracht van de verandering: dat niemand wil veranderen. Het is ook niet ongevaarlijk: in Indonesië stierven bij de verkiezingen 300 stemmentellers door uitputting. Democratie is daar dodelijker dan aanslagen van religieuze malloten.

We zitten qua campagne in de Oshiya-fase. Oshiya is Japans voor het fenomeen waarbij de plaatselijke NMBS mensen engageert om op spitsuren iedereen met een schoenlepel de metro in te prakken. Lijdzaam laten de Japanners dat toe, waarna ze in de volgende halte uitgespuwd worden als waren ze bedorven spaghettisaus van de Colruyt.

Hetzelfde met de verkiezingstrein. Proppen maar. Er worden meer ideetjes gelost dan duiven in Quiévrain.

Je moest er dit weekend echt je hoofd bij houden of je wist niet dat er een nieuw idee was gelanceerd, laat staan dat het het omgekeerde was van een vorig idee van dezelfde partij. Het moet heerlijk zijn te weten dat je zonder veel tegenspraak de mensen zowat alles kunt wijsmaken als je in een chic pak in De zevende dag verschijnt.

Vrouwen baas

De ware reden van hun vertrek uit de regering-Michel is een pr-ramp voor de Kucam-partij: het onfrisse visaverhaal blijft spoken en is voor de N-VA als een witpapieren zakdoekje in een wasmachine met alleen maar zwart ondergoed. Die spikkels zijn er pas na vijftien keer spoelen uit. En zoveel tijd is er niet meer.

Ook krijgt men steeds meer de indruk dat de regeringsonderhandelingen voor de verkiezingen plaatsvinden in plaats van daarna. Ongeveer alle postjes zijn al toegewezen, alle oekazes uitgedeeld.

Verder was het al vrouw wat de klok sloeg dit weekend. Crevits wordt minister-presidente en Sihame El Kaouakibi is ‘de Beyoncé van de Open Vld’. Zakia Khattabi, de nieuwe groene minister-presidente van Brussel, en de marathon van Veerle De Wever: geen man komt er meer aan te pas. Tenzij om haar na de aankomst wat schaapachtig en uitgeregend een drankje aan te bieden en de juiste vlag over heur lichaam te draperen.

Who run the world?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden