Vrijdag 30/09/2022
Aya Sabi. Beeld DM
Aya Sabi.Beeld DM

ColumnAya Sabi

‘Dure’ speciaalsaus en een polariserende nasleep

Aya Sabi is auteur van Half leven, dat deze maand verschijnt. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Aya Sabi

Ik kom binnen in de frituur en bestel een friet met mayonaise, curryketchup en gesnipperde uitjes. De man die de bestelling neemt, vertelt me dat het wel duur is. Ik denk dat ik hem niet goed versta want zeggen dat je producten ‘duur’ zijn, is niet de beste verkooptechniek, lijkt mij. Misschien bedoelde de man iets anders. Dus ik geef hem nog een kans. “Wat betekent duur?”, vraag ik.

Hij brengt de toppen van zijn duim en wijsvinger bij elkaar. Het internationale teken voor ‘(veel) geld’. Ik vraag hoeveel het kost terwijl ik me bedenk welk orgaan ik voor deze maaltijd moet verkopen. Hij zegt: “Drie euro.” Ik zeg: “Doe toch maar.”

Terwijl ik op mijn bestelling wacht, probeer ik te verklaren wat er zojuist is gebeurd. Zou het een grapje zijn? Dat is mijn eerste ingeving, want speciaalsaus (zoals de saus op het menu vermeld staat) moet wel duur zijn. Het enige probleem is dat de man serieus leek. Maar misschien is hij iemand die niet lacht met zijn eigen grapjes. Ik hou hem in de gaten. Deze keer maakt hij een grap met een andere klant en lacht wel. Wanneer ik mijn bestelling voorgeschoteld krijg, vergeet ik het voorval weer, maar eenmaal thuis moet ik er weer aan denken.

Als het me na twee weken nog niet heeft losgelaten, besluit ik het te vragen aan mijn Facebookvrienden. Ik vraag welke verklaring zij hebben, want op een gegeven moment moest ik toch verder met mijn leven. De reacties waren zo uiteenlopend dat ik er enkel nog meer van in de war raakte.

Al snel kwamen de eerste reacties van mensen die het schandalig vonden en zelf ook deelden dat ze dit al eerder meegemaakt hadden. De man beschouwde me als iemand die het niet kon betalen. “Dat gebeurde ook bij mij toen ik mijn auto wou kopen, de verkoper wou niet eens de moeite doen om een offerte te tonen van het model dat ik wou”, zegt een ander. Weer een ander wil weten welke huidkleur de friturist had. En ondertussen was er ook een discussie gaande over of drie euro weinig of veel geld is. “Helaas is 3 euro voor steeds meer mensen niet evident meer.” Nog iemand was al meteen in de verdediging geschoten. Dat het toch helemaal niet erg is en het zelfs positief bedoeld zou kunnen zijn. Nochtans had ik nergens in mijn post vermeld dat ik het als een negatieve ervaring beschouwde. Iemand anders reageerde dan weer dat ik meer van me af moet leren bijten. Ik kan heel goed bijten, dacht ik, in een goudgebakken friet.

De details die ik niet vermeld had en die noodzakelijk waren voor het interpreteren van het voorval. De friturist was zelf een nieuwkomer, dat kon ik horen aan zijn Nederlands en dat kon ik zien aan hoe hij eruitzag. Maar uiteindelijk is het wel schrijnend, die reacties, want we zien de wereld aan de hand van wie we zijn en wat ons overkomen is.

Uiteindelijk kwam er wel één verklaring waar ik mij het meest in kon vinden: de prijs van de saus was onlangs verhoogd. Misschien heeft een klant voor mij hier al over geklaagd en was de beste man bang voor mijn reactie.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234