Maandag 26/08/2019

Britse verkiezingen

Don’t mention the brexit

Lia van Bekhoven is correspondent in Londen voor de Nederlandse en Belgische radio en tv, en voor Elsevier Magazine.

Lia van Bekhoven. Beeld rv

Nog voordat terroristen hun derde aanslag in Engeland pleegden in 73 dagen, was de verkiezingscampagne van de Britse regeringspartij al van het spoor gevallen. Niets was verlopen zoals Theresa May en haar campagneleiders het hadden bedacht. De verkiezingen, die hadden moeten gaan over brexit, gingen overal over, behalve over de toekomst van het VK buiten de EU.

De campagne zou een gelopen race zijn. In de peilingen lag de Britse premier onmeetbaar ver voor op de socialistische mededinger Jeremy Corbyn. Ze zou zonder veel moeite haar krappe Kamermeerderheid omzetten in een onaantastbare. Toen May medio april onverwacht verkiezingen uitschreef, waren er speculaties over een meerderheid van tussen de 100 tot 200 zetels. Het enige wat de eerste minister hoefde doen was zich her en der in het land vertonen voor korte bezoeken in een sympathieke omgeving. Haar strakke leiderschapskwaliteiten zouden sterk afsteken tegen de sjofele chaos van de Labour-leider.

Maar bijna vanaf het begin ging het mis. De strategie om May in presidentiële stijl centraal te zetten, was riskant. Haar robotachtige voorkomen (Maybot, is een aanduiding onder journalisten) wordt door de camera’s enkel uitvergroot. Haar onvermogen vragen te beantwoorden zonder terug te vallen op platitudes, begon na een paar weken zelfs de conservatieve pers te irriteren. Mays grootste overtreding echter was een beleidskwestie te wijzigen. Het voorstel om bejaarden gedeeltelijk zelf hun ouderenzorg te laten bekostigen, was fantastisch omstreden. Oudere kiezers (ruggengraat van de Conservatieve partij) waren woedend. Wat over de brexit had moeten gaan, ging nu over wat in de media de ‘dementiebelasting’ genoemd werd. May ging door de knieën. Binnen enkele dagen was de maatregel werd uit het verkiezingsmanifest geschrapt.

De ommezwaai sloeg het imago van de premier aan duigen. May, die de verkiezingscampagne was ingegaan onder de slagzin ’sterk en stabiel’, bleek onder druk te bezwijken. Was ze wel geschikt om straks in Brussel de brexitonderhandelingen te voeren, vroegen commentatoren zich af? Het was bovendien niet haar eerste ommekeer. Dezelfde May had vorig jaar campagne gevoerd tegen de brexit, nu was ze voor. En vervroegde verkiezingen had ze afgewezen, totdat ze zich door de polls liet overhalen.

Corbyn de activist

Tegelijkertijd gebeurde er aan de andere kant van het politieke spectrum iets wat niemand voorspeld had. Oppositieleider Corbyn was de eerste minister in de peilingen aan het inlopen. Begonnen met een achterstand van 24 punten, was plotseling een Labour-overwinning geen sciencefiction meer. De Labour-leider, niet effectief en onbekwaam in het Lagerhuis, komt tot bloei in campagnes. Terwijl May zalen en pleinen vermijdt, gedijt Corbyn in de rol van activist. In nieuwe, donkere maatkostuums en met humor intact komt Mister Zen veel beter voor het voetlicht dan de blunderende May.

De campagne, die in het scenario van May hadden moeten gaan over de brexit, zal deze laatste dagen gaan over nationale veiligheid. May wilde met de verkiezingen een mandaat voor de onderhandelingen in Brussel, maar over de echtscheiding van de EU en de gevolgen daarvan voor het VK, zijn de Britten in deze verkiezingscampagne niks wijzer geworden. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden