Donderdag 21/11/2019
Bouwwoede in Cadzand. Beeld Bas Bogaerts

Column

Doe het nou niet jongens, toe nou! Toch?

Guido Everaert is blogger en columnist.

In een ver verleden maakte ik het uitgangsleven in onze grote steden nogal eens onveilig, vanuit de gedachte dat ik echt wel de moeite waard was om te leren kennen. Alcohol en eigenwaan. Het is en blijft een dodelijke combinatie.

Guido Everaert. Beeld Karin De Bruyn

Ik werd in die tijd vaak vergezeld door een Nederlandse reus. Letterlijk en figuurlijk. Daan! We gaan het daar verder niet over hebben, behalve dan misschien dat Daan Nederlander was. Kleine dubbele meter, en een gezond stel hersenen in een volledig door zuivelproducten en buitensport opgebouwd lijf. Daan beschermde mij. Meer dan eens sprak hij me vermanend toe als ik weer eens op het punt stond om een gigantische vergissing te begaan. ‘Doe het nou niet Guido, we weten dat je ’t kunt, maar doe het nou niet!’ Het ging dan meestal over een bedenkelijke vriendschap en/of verovering die het ochtendgloren ternauwernood zou halen

Ik moest er aan denken toen ik onlangs in Zeeland was. U weet ongetwijfeld dat ik een zwak heb voor onze Noorderburen. Somtijds rigide opvattingen resulteren in leefcomfort en de illusie van een mooi georganiseerde maatschappij. Er zit al lang sleet op die visie. Maar mijn voorliefde voor de Nederlanders blijft. Zo ook voor hun kustlijn. Ze hebben daar keuzes gemaakt, en bouwpromotoren en immowaan zo ver mogelijk weg gehouden van strand, duin, en ‘boulevard’. De boulevard is onze zeedijk.

Dat zorgt voor mooie, gezellige kustdorpjes en beheersbare horeca, en gastvrije strandpaviljoenen. Natuurlijk zijn er excessen aan de Nederlandse kust, maar die situeren zich meer in het mondainere stuk, zoals Bloemendaal, Scheveningen en allicht nog wel een paar andere lokale Blankenberges.

Zeeland echter, was voor mij het schoolvoorbeeld van hoe je omgaat met je kustlijn en het toerisme daaromtrent. Beheersbaar en aangenaam.

Wat blijkt nu? Overal merk je tekenen van protest en onvrede over een opstekende investerings- en constructiedrang. Cadzand is als eerste ten prooi gevallen aan de bouwwoede, en de rest volgt kennelijk. Compagnie Het Zoute (alleen de naam al) is er als de kippen bij om mee te investeren. Een soort dependance van het vrolijke Knokke. Gedaan met lange strandwandelingen met de hond, en gezellige strandpaviljoenen. Leve de loungebars, de marina’s en de semi-private beaches met pokkedure ligzetels en parasolletjes?

In een artikel in natuurmonumenten.nl wordt een en ander op een rijtje gezet. Dat is uiteraard maar één klok, misschien zal het allemaal wel blijken mee te vallen. Maar toch!

Ik mag er echt niet aan denken dat ik gezellige plekjes zoals Zoutelande, Domburg en ja, waarom niet, Cadzand en Nieuwvliet zou zien transformeren naar Belgisch model. Zo mooi is de hoogbouw van Nieuwpoort toch niet? Zo uitnodigend is de skyline van Blankenberge nu ook weer niet. Zelfs als het niet over hoogbouw gaat, blijft het feit dat de verkeersinfrastructuur volgens mij ook niet berekend is op een massale toevloed van volk.

Verre van mij overigens om de Belgische kust niet aangenaam te vinden. Ik heb jaren in De Haan gewoond, een van de ongereptere pareltjes. Uit de grond van mijn hart denk ik dus:  ‘Doe het nou niet, jongens, doe het niet! Toe! Toch?!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234