Dinsdag 31/01/2023
Lize Spit. Beeld DM
Lize Spit.Beeld DM

ColumnLize Spit

Dit is eigenlijk geen gesprek, maar een krachtmeting

Auteur Lize Spit en haar Nederlandse collega Bregje Hofstede, allebei 1988, vertellen beurtelings over hun leven.

Lize Spit

In het café waar ik zit te schrijven, nemen aan het tafeltje naast me twee studenten plaats, de ene blond, de andere rosharig. Hun geschetter steekt fel af tegen het geroezemoes, ik kan gewoonweg niet niet meeluisteren.

Wat me na een kwartier opvalt (behalve dat ik nog nooit twee mensen zo lang zag onderhandelen om uiteindelijk alleen vijf halloumikroketjes met dipsaus te bestellen) is dat het eigenlijk geen gesprek is, maar een krachtmeting.

De blonde: Ik was op een kotfeestje bij Stijn.
De rosse: Ken jij Stijn ofwa?! Ik ben daar nog nooit uitgenodigd.

De blonde: Ik ben nog steeds op zoek naar een kot.
De rosse: Jíj moet je echt geen zorgen maken of je wel iets gaat vinden, met jouw budget!

De rosse: Ik kom nog duizend woorden tekort voor dat essay.
De blonde: Geen zorgen, joh, ik moet nog beginnen.

Stop nu maar, er is ruimte genoeg voor jullie allebei, wil ik hen toeroepen, er is een geheime buffer waarvan jullie het bestaan niet weten - wat de een krijgt wordt niet vanzelfsprekend afgetrokken van de ander.

Nu ik het gesprek als de plaatsbepaling ben gaan zien die het werkelijk is, wordt het pijnlijk om te blijven luistervinken. Nooit aanhoren deze twee studenten elkaar écht, hun woorden kunnen aan de overkant van de tafel nooit rustig neerstrijken.
Zouden dit twee baatzuchtige volwassenen worden, vraag ik me af. Types die op de mededeling ‘mijn mama heeft kanker’, antwoorden met ‘jóuw moeder leeft tenminste nog’. Ik kan me niet precies meer herinneren welke gesprekken ik zelf als student voerde, of ik ook zo snel geïntimideerd was.

De rosharige verdwijnt naar het toilet. De laatste van vijf kroketjes blijft onaangeroerd liggen, wordt niet in gelijke stukken gedeeld. De studente die achterblijft, begint op haar telefoon te kijken.

Zou ze nu door Facebookfoto’s scrollen van vrienden, zou ze bij elk beeld meteen zien wat die ander heeft wat zij niet heeft, om dan onder elke foto toch een hartje te plaatsen, ter correctie van haar jaloezie? Zou ze met elk ongemeend duimpje een stukje weefsel van haar eigen kern verliezen?

Laatste sprak ik erover met B., hoe onvermijdelijk het is jezelf als schrijver met anderen te vergelijken. Er is altijd wel iemand wier leven een soortgelijk parcours volgt als het jouwe en die schijnbaar vlotter de bochten neemt, of er op z’n minst beter over kan schrijven. Hoe ouder je wordt, besloten we, des te beter je je eigen specifieke verlangens kent, des te minder mensen in aanmerking komen voor een vergelijking. ‘Wel zo overzichtelijk’, zei B.

Het rosse meisje komt terug van het toilet. Ze krijgt de laatste kroket aangeboden. Ze slaat het niet beleefd af, ze hapt het gewoon op.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234