Vrijdag 06/12/2019
Hugo Camps. Beeld Stephan Vanfleteren

Column

Dit is de tragiek van een centrumpartij die op de flanken wordt kaalgevreten

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps elke donderdag.

De fractievoorzitter van het CDA, Sybrand Buma, wil kinderen in de scholen dagelijks het volkslied laten zingen. Voor aanvang van de les, staand naast het bankje. Waarom de jongens ook niet lekker ouderwets in een matrozenpakje steken en de meisjes in een plooirokje en witte sokjes? Oude normen, oude gewaden.

Het Wilhelmus heeft vijftien coupletten. Als die worden volgemaakt, kan het ezelsbruggetje het in de voormiddag schudden. Geen tijd voor. Komt er nog een gebedje voor paus en bisschop bij dan is de ochtend helemaal om zeep. Het CDA vindt normen en waarden belangrijker dan kennis.

Buma ijvert voor een alternatieve samenleving waar respect heerst voor koningshuis en gezag, waar tradities worden gekoesterd en de waan van de dag wordt geweerd. Kortom, terugkeer naar een christelijke politiek.

De hele verkiezingscampagne in Nederland druipt van sehnsucht. Alles wordt in retour gegooid. Terugkeer naar oude tijden toen migratie nog een film in de bioscoop was, ministers excellenties waren en burgemeesters niet werden tegengesproken. Sybrand Buma komt uit een burgemeestersgeslacht en kent dus de geur van deftigheid. De retour au cœur is niet het grote thema, wel de retour naar symboliek van vlag en vaderland. Aangekleed burgerschap met mensen van dezelfde soort.

CDA-fractievoorzitter Sybrand Buma op een verkiezingstoespraak. Beeld ANP

Openheid, tolerantie, avant-garde … Où sont les neiges d’antan? Het CDA was net als CD&V jarenlang de machtspartij bij uitstek. Nog net geen koloniaal bewind. Met de secularisering van de samenleving zakte de partij weg in de gunst van de kiezer. Buma en de zijnen hebben een lange oppositiekuur achter de rug en snakken naar de ziel van de kiezer, die williger is dan het verstand. De gezinspartij heruitgevonden met een Hup Holland Hup-sausje. In het partijprogramma is voorzien in een suikertaks ter voorkoming van al te dikke kinderen. Daar pakken partijstrategen liever mee uit dan met het recht op waardig sterven of een plaats in de herberg.

Exponent van de Grote Terugkeer is natuurlijk Geert Wilders. Zijn ideaal: het land teruggeven aan boeren en buitenlui en notabelen van eigen kweek. De elite als zingzang. Zover gaat het CDA niet, maar het sluipt wel naar de standpunten van Wilders toe, zij het met de nodige dubbelzinnigheid en antieke teksten voor vorst en vaderland.

Rust in de tent, geen moeilijke vragen over gewetenspolitiek.

Het is ook de tragiek van een centrumpartij die op de flanken wordt kaalgevreten. CD&V schurkt niet toevallig tegen N-VA aan waar het gaat om de kloof met allochtonen. Hilde Crevits wast ineens witter dan wit.

Buma is oerconservatief, maar zijn volgelingen dolen in verspreide slagorde. De een naar links, de ander naar rechts, een derde naar boven. Vandaar de noodzaak om de aandacht voor een ideologische bouillabaisse af te leiden naar simpele begrippen als respect voor het staatshoofd en de legitimiteit van een uniformgekte. Reveil van een verticale hiërarchie.

Help je een Irakese jongen van negen met de inburgering door hem iedere ochtend het Wilhelmus te laten prevelen? Wordt het volkslied misschien een instrument van apartheid? De heer Buma zou zich beter storen aan het spastische braken van het Nederlands elftal bij het herkauwen van het Wilhelmus. Sommigen volharden zelfs in grondeloos zwijgen, maar over vedetten van de natie kan een populist natuurlijk beter zwijgen.

Christelijke normen en waarden lopen niet op noppen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234