Maandag 13/07/2020
Kopje voor online en editie Mark CoenenBeeld DM

ColumnDe gebeten hond

Die lockdown van de scholen was misschien toch niet het beste idee

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

‘Als ik denk aan m’n schoolgaande jeugd, heerlijke tijd was dat, het deed m’n verstand zoveel deugd, dat ik mij wou verzuipen in bad.’

Het zou een overpeinzing van mijzelf kunnen zijn, maar het is de tekst van een lied van Raymond van het Groenewoud.

Wat ik mij deze week afvroeg: zou mijn eigen schoolgaande jeugd zich ook in bad willen verzuipen na dit waanzinnige corona­schooljaar? Na eerst de virtuele schoolgang, nu de geamputeerde?

Vier uur aan een stuk stil zitten op een bankje in een gehalveerde klas, veelal starend naar een videoscherm, mondmaskers zelfs op de speelplaats en bij thuiskomst nog een kleine lawine aan goedbedoelde mails om zeker te zijn dat de leerling geen achterstand oploopt?

Mijn idee: als iedereen in hetzelfde bedje ziek is, dan loopt de leerling geen achterstand op die nooit in te halen valt, maar wordt het leerproces hooguit vertraagd met een paar weken of maanden.

Ik heb er niet lang genoeg voor doorgeleerd, maar ik denk: er zijn ergere dingen.

Dat denk ik dan wel als comfortabele voorstadsbewoner met kinderen die elk een eigen kamer hebben en toegang tot een computer, en niet als bijstandsvader op een appartementje met drie humaniorastudenten en slechte wifi.

Dat kennisgebonden leerinhouden onder de lockdown geleden hebben, moet nog onderzocht worden, maar mijn pink zegt van wel: hoezeer de leraar zijn best deed, ik zag mijn hangjongeren dikwijls met hanghoofd voor een computer zitten, de gsm in de hand. Zeker als de les bestond uit een kurkdroge powerpoint en de stem van de leraar uit de kelder leek te komen, was aandachtsslapte na vijf minuten hun deel.

En hoezeer het jonge grut in de maanden maart en april het huiskamer­leren apprecieerde, hoe meer het een last werd in mei.

Tot ze deeltijds terug naar school mochten. Dat werd een teleurstelling. Geen gezelligheid, maar haast paramilitaire discipline: omdat het niet anders kon, als men de richtlijnen wilde respecteren. En dat wilde men.

De school werd een vreemde plek. In plaats van vrolijkheid weerkaatsten de gangen alleen de murmelende echo van stemmen die op mute stonden wegens een mondmasker.

We zijn allemaal achteraffers, maar achteraf denk ik: die lockdown van de scholen was misschien toch niet het beste idee.

Wat in de klas niet lukte, leerden ze thuis gelukkig wel: geen integralen of teksten uit De Bello Gallico, maar de hele tijd samenleven en samenzijn met broer of zus en ouders was een grote opgave en vergde handigheid, humor en soepelheid. Ze leerden misschien niet genoeg rekenen, maar leerden wel rekening houden met elkaar, en misschien was dat wel veel belangrijker.

Het algemeen belang vooropstellen door thuis te blijven en het besef dat alleen samenhorigheid de crisis kon overwinnen was ook een grote les.

Alleen duurde die niet lang.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234