Zaterdag 19/10/2019
Beeld BELGA

Column

Didier Reynders is een schijtlijster

Marc Didden houdt niet van de zomer en schrijft hem dan maar van zich af.

Didier Reynders is een schijtlijster. Een fraaie openingszin is het niet, maar het is er wel een en bovendien de mijne, deze week. “Een goede openingszin is alles!” zei mijn docente Nikita tenslotte altijd toen ik nog de cursus ‘Columnist in één dag’ volgde aan de Volksuniversiteit van Vladivostok.

Vandaar en voluit: ‘Didier Reynders is een schijtlijster’. In Wetstraatkringen houden ze echter niet van zulke vuilbekkerij en dus heet Didier daar gemeenzaam ‘de Tefalpan’, en wel omdat er werkelijk nooit iets aan hem blijft plakken. Een simpel feit dat is.

Beeld Bob Van Mol

Onrechtvaardig misschien, want Didier is in het echt en objectief bekeken wellicht gewoon een keihard werkende saaie kwast. En ben ik eenvoudigweg stik­jaloers op een man die dinsdags in Washington kan zijn, donderdags weer in Hongkong om dan ‘s zaterdags ook nog eens gewassen, gestreken en helemaal zweetloos plaats te nemen op de tribu­ne van een Moskouse voetbal­akker. Precies die waar de bleekscheten van het Verenigd Koninkrijk het onlangs opnamen tegen onze Belzebubs van de Bal. Uit de recente geschiedschrijving weten we dat het hier ging om een kamp met gunstige afloop voor onze natie. ‘Hooray for the Devil’ zou ik dan ook kraaien als ik ooit een column in De Morgen had.

Ik weet uit goede bron inmiddels ook dat de Tefalpan tijdens afterparty’s in Hertoginnedal weleens wil bijklussen als DJ Reynders. Zonder meer tof. Maar waar deze Mister Proper volgens mij serieus grensoverschrijdend gedrag begon te vertonen, was toch toen hij het nodig vond na afloop van de verheffende voetbalpartij België-Engeland eigenvoetig het gras van het Stadion Imeni Kirova te ­betreden. Mais bon sang, dj! Hoe kwam je daarbij ?

Dat gras is zonder meer heilig en je moet tenminste Thomas heten, of Kevin, of desnoods Michy om geldig over die groene mat te mogen lopen. Je moet dat recht écht verdienen. Af en toe van Washington via Hongkong naar Moskou vliegen is daarvoor echt niet genoeg. Laat die jongens hun wonderlijke moment van triomf toch helemaal onder mekaar beleven. Stuur hen desnoods drieëntwintig bossen bloemen of levenslang Luikse wafels, maar keep off the grass, Didi.

Waarom? Daarom!

Groupiegedrag staat mijlenver van wat men vroeger zo mooi ‘de waardigheid van het Ambt’ noemde. Een positieve eigenschap die ook niet echt bekend is bij een aantal van de zulthoofden die de Brusselse politiek bevolken, zoals men kon merken ten stadhuize toen de diablitos daar enkele zondagen geleden een bakje patat kwamen steken.

De ene hoofdstedelijke excellentie wilde absoluut op de foto met Vince The Prince, terwijl bij de andere stadhouder dan weer wat kwijl uit de blauwe bek kwam gelopen bij aanblik van de knieën van onze Dries National. Een derde maatpak wurmde zich op ongemakkelijke wijze door spelers en gasten om heel even een onbetekenende figurant te worden bij de nu al vrijwel historische balkonscène.

Gênant schouwspel, altijd, wanneer opgedofte politici gaan doen alsof ze van de straat zijn. Misschien hadden ze daar eens aan kunnen denken toen de ware fans al een halve dag in de zon stonden te bakken in de hoop heel even een glimp van hun idolen op te vangen. Maar ach, waar maak ik me druk om?

Ik denk gewoon weer aan Nikita en hoe zwoel die altijd zei: “Een slotzin is alles!” En nu herinner ik me plotseling ook dat die cursus in het schilderachtige Vladivostok in feite ‘Communist in één dag’ heette. Volgende week, beloofd: iets anders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234