Dinsdag 22/10/2019

Opinie Mohamed Ouaamari

Deze zwarte zondag is anders dan andere zwarte zondagen

Mohamed Ouaamari. Beeld Illias Teirlinck

Mohamed Ouaamari werkt als socialemediastrateeg en onlineredacteur. Hij is de auteur van de brievenbundel ‘Groetjes uit Vlaanderen’.

Verkiezingen, het feest van de democratie! Er heerst een gezellige drukte in de Tentoonstellingswijk in Antwerpen. Iedereen is vroeg wakker en goedgeluimd. Er staan lange rijen voor de stemlokalen en bakkerijen. Deze hoogdag wordt traditioneel gevierd met pistolets, koffiekoeken en 200 gram filet d’anvers. Ik doe nog mee met de ramadan, dus geen koffiekoeken voor mij deze ochtend. Licht chagrijnig, hongerig en met een ochtendhumeur slof ik in joggingbroek naar het dienstencentrum twee straten verder om mijn burgerplicht te vervullen. Dit wordt geen vrolijke zondag. Het Vlaams Belang doet het goed in de peilingen en scoort op sociale media. Ik kreeg zoveel advertenties op mijn Facebooktijd-lijn dat ik zelf even overwoog om te stemmen voor de paljassen van ’t Vlaams Blok.

’s Avonds is de honger over. Niet omdat ik mijzelf na zeventien uur vasten heb volgepropt met allerlei lekkernijen, wel omdat het Vlaams Belang er fors op vooruitgaat. In 2014 vocht de partij nog tegen de kiesdrempel, vandaag roept  Filip Dewinter  deze dag triomfantelijk uit tot ‘Witte Zondag’. De Antwerpse kopman wil natuurlijk niet geassocieerd worden met zwarten.

Vandaag maken we de zoveelste sequel mee in de reeks van zwarte zondagen. De eerste verkiezingsoverwinning van het Vlaams Blok was een mokerslag, een grote verrassing die niemand zag aankomen. Zes verkiezingen later schrikt niemand nog van de hoge scores van extreemrechts. Toch is deze zwarte zondag anders dan andere zwarte zondagen.

Het Vlaams Belang is niet meer de partij van de jaren 90. Vandaag noemen we de partij niet meer racistisch of extreemrechts, wel radicaal. De bokshandschoen heeft plaats gemaakt voor het maatpak. ‘Migranten terug naar eigen land!’ werd ingeruild voor een migratiestop en de gespierde en soms ranzige taal werd opgepoetst. ‘Eigen volk eerst’ werd ‘Eerst onze mensen’. Alsof dat iets anders wil zeggen.

Bullebakken

Terwijl het Vlaams Belang opschoof van ranzig naar semifatsoenlijk, schoof de rest van het spectrum – met de N-VA op kop – op richting het Vlaams Belang. Niemand heeft vandaag nog de ballen om op te komen voor asielzoekers, migranten, transitmigranten en andere gevaarlijke exoten. Tijdens en na de grootste vluchtelingenstroom sinds de Tweede Wereldoorlog werden deze kwetsbare mensen onophoudelijk gebasht door apocalyptische doemdenkers. Niemand durfde in te gaan op deze bullebakken uit angst zelf klappen te krijgen.

Dit discours is vandaag genormaliseerd. Loop eens rond in een buurt met veel migranten en dan hoor je dat niemand nog echt wakker ligt van het Vlaams Belang. Vroeger hadden mijn grootouders panische angst om door Filip Dewinter teruggestuurd te worden naar hun thuisland. Vandaag lijkt er niet zoveel op het spel te staan. Alsof niemand doorheeft dat onze verworven mensenrechten steeds meer onder druk komen te staan wanneer de samenleving nog meer opschuift naar het populisme.

Vlaams Belang kan vanavond vieren en klinken op de angst van de kiezer. De andere partijen wens ik een sterke ruggengraat toe. Niet om de moeilijkheden van onze diverse samenleving nog gemakkelijker de rug toe te keren, wel om ze eindelijk op een positieve, duidelijke en constructieve manier aan te pakken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234