Vrijdag 19/07/2019

Standpunt

Deze regering heeft de ambitie om de begroting op orde te krijgen al lang opgegeven

Beeld BELGA

An Goovaerts is hoofdredacteur van De Morgen.

Die Margrethe Vestager toch. De Eurocommissaris voor Mededinging gunde de regering-Michel, en in het bijzonder regeringspartij CD&V, weinig tijd om de uitkomst van haar Zomerakkoord zorgeloos te vieren.

Dat Zomerakkoord voorziet in een financiële compensatie voor Arco-gedupeerden die tijdens de financiële crisis hun spaarcenten, die ze aan de katholieke zuil hadden toevertrouwd, in rook zagen opgaan. Correctie: het Zomerakkoord herbevestigt de afspraak uit het vorige Zomerakkoord op dat vlak. Maar goed, dat detail weerhield vicepremier Kris Peeters (CD&V) er blijkbaar niet van om 's morgens groots uit te pakken met de compensatiemaatregel.

Peeters liet weten dat de deal volgens hem niet aan Europa moest worden voorgelegd en benadrukte dit stellig, wetende dat Europa in het verleden meerdere mogelijke oplossingen voor het Arco-dossier afschoot. Dat zou nu niet gebeuren, zo suggereerde de politicus. Slechts enkele uren later was daar de mededeling van Vestager: "We houden contact met de Belgische regering en zullen de komende weken en maanden de deal onderzoeken." Specialisten zijn er alvast niet zeker van dat de deal de Europese test zal doorstaan.

An Goovaerts. Beeld Eva Beeusaert

Als Europa de regeling afschiet, staat CD&V voor het electorale rampscenario dat ze al jaren krampachtig probeert te vermijden: naar de Vlaamse en federale verkiezingen trekken zonder financiële regeling voor haar Arco-kiezers. Terwijl de conculega's van Open Vld en N-VA wel kunnen uitpakken met hun trofeeën: de taxshift én een arbeidsdeal. Een arbeidsdeal die in essentie de naam niet waardig is, maar wel zo wordt verkocht. Want hebben N-VA en Open Vld niet eindelijk gedaan gekregen wat niemand hen voordeed, namelijk de werkloosheidsuitkeringen hervormen in de tijd (lees: verlagen)? En lagere werkloosheidsuitkeringen zullen onvermijdelijk leiden tot hogere werkgelegenheid, zo luidt het. En zeker niet tot nog meer armoede in ons land, mocht u zich die vraag stellen.

Maar zoals CD&V haar schaapjes nog niet op het droge heeft, zo is de rit ook nog niet gereden voor N-VA en Open Vld. Want er mag wel een principeakkoord zijn over de werkloosheidsuitkeringen, de berekeningen moeten nog worden gemaakt vooraleer kan worden overgegaan tot de concrete uitvoering. Wie verantwoordelijk is voor deze berekeningen in het najaar? Jawel, minister van Werk en Economie Kris Peeters. De man die in oktober in Antwerpen de electorale degens kruist met Bart De Wever (N-VA) én die enkele maanden later misschien de nationale verkiezingsstrijd moet aangaan zonder Arco-deal. Benieuwd hoe gemotiveerd de minister van Werk is om een regeling uit te werken die bijdraagt tot het electorale succes van anderen en zeker niet het zijne. Even benieuwd hoe hij dit allemaal aan zijn ACW-achterban gaat uitleggen. Want was Peeters niet het sociale gezicht van CD&V in deze regering?

Met het Zomerakkoord wil de regering, net als vorig jaar, haar hervormingsgezindheid bewijzen. Maar net als vorig jaar bevat het akkoord onvoldragen deals, veel politiek cynisme en hangt het met financiële haken en ogen aan elkaar. Of de begrotingsdoelstellingen zullen worden gehaald, weet eigenlijk niemand. Die berekeningen worden pas in het najaar gemaakt en naar jaarlijkse traditie wordt er opportunistisch gerekend op technische correcties, wat die ook mogen zijn, verhoogde inkomsten uit de strijd tegen fraude, alsof die ooit de begroting hebben gered, en terugverdieneffecten, jawel. Deze regering heeft de ambitie al lang opgegeven om de begroting op orde te krijgen en dat bewijst dit zomerakkoord nog maar eens. Het gaat hier niet over eurocenten, maar om bedragen met ettelijke nullen erin. Maar hé, welke kiezer ligt er nu wakker van begrotingstabellen?

Zowel de federale als de Vlaamse regering wil met haar Zomerakkoord het nut van haar bestaan bewijzen, de kiezer tonen hoe hard er wordt gewerkt en aantonen welke verkiezingsbeloftes allemaal wel worden uitgevoerd. De akkoorden moeten het respect en de stem van de kiezer bij de volgende verkiezingen opleveren.

Hoeveel respect verdienen politici die akkoorden communiceren die misschien nooit het daglicht zien omdat ze financieel onhaalbaar zijn of de Europese toets niet doorstaan? Akkoorden waarvan de wetgeving en de uitvoering naar volgende generaties en volgende regeringen worden doorgeschoven, niet wetende wie deze regeringen zal bemannen. Politici die prompt na de akkoorden op vakantie vertrekken en zo elke vorm van verantwoording of verduidelijking ontwijken. Die als ze terugkomen wellicht vergeten zijn dat ze deel uitmaken van een 'eensgezinde' regering omdat de knop moet worden omgedraaid naar de lokale en daarna Vlaamse en federale verkiezingsstrijd, die politici weer zal nopen tot het maken van allerlei beloftes en hervormingsplannen. En zo is de politieke cirkel rond. Weinig respectvol voor de politici? Misschien, maar dat zijn de Zomerakkoorden evenmin voor hun kiezers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden