Vrijdag 20/05/2022

Camps

Deze generatie heeft het moeilijker dan wij in de vorige eeuw

null Beeld Stephan Vanfleteren
Beeld Stephan Vanfleteren

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps voortaan elke donderdag.

Hugo Camps

Bij het lezen van de reeks over de Generatie Nu vroeg ik me af of het ook een gelukkige generatie is. Mij lijkt het dat design nu betekenisvoller is dan romantiek. Veralgemenen deugt niet, maar soms kun je niet anders.

Twintigers: generatie van de smiley, natuurlijk. Hoi en doei zijn uit. Glimlachje als existentiële lipafdruk.

Wat zou nog hun absolutisme zijn? Religie en politiek vast niet. Kunst? Bij vlagen. Twintigers zijn bedreven in het creëren van onzichtbaarheid. Met een aplomb van Fuck you, met de zelfbedachte chic van onbestemdheid. Napels zien en sterven.

Deze generatie heeft het moeilijker dan wij in de vorige eeuw. Schaarste deelt makkelijker dan overvloed. Inniger ook. Uit het besef van sukkels onder elkaar ontstond een roes van solidariteit.

Keuzestress bestond niet en de idealen kwamen van buiten: Mandela, Dom Helder Camara, Pete Seeger, Bob Dylan ... Betogen was altijd anti. De geruststelling van het grote gelijk werd niet bevraagd. "Het is zo omdat ik zeg dat het is" - vrij naar Achille Van Acker. Ambities waren eenduidig: werk, auto, lief.

Prille twintigers van mijn generatie zaten nog in de wachtkamer van de seksuele revolutie. Meisjes als onvermoeibare motor van verbeelding. Foucault hoefde niet, Wagner alleen op Allerzielen. Niemand kende het scheldwoord proleet. Proleten waren we zelf. Je hoefde geen tien keer per week van kapsel te veranderen, zoals Cristiano Ronaldo. Een broske was allang goed.

Om het nog wat oudlulliger te maken: wij mochten één avond in de week naar een dancing. Wel live orkest. Als er een slow gespeeld werd, stortte de toog zich op de tafeltjes waar de meisjes apart zaten. Het avondje 'schuren' was illusie voor een hele week.

Wij konden niet snel genoeg het huis uit zijn, weg van gecrocheteerde schilderijtjes en armen in de schoot.

Zijn de strijdthema's van de Generatie Nu zoveel nobeler? Hun intellectuele en artistieke comfort is groter, maar wordt het ook productief naar de samenleving toe? Is er nog wel iets van een grand Design dat beklijft?

Ze spreken er zelf niet graag over, is mijn ervaring, maar juist bij twintigers komen sociale breuklijnen hard binnen. Op die leeftijd is achterstand erg zichtbaar, conform het uitgavenpatroon en het uiterlijk. De gêne van het niet hebben volgt snel.

Mij was gevraagd een essay te schrijven over de taal van dames die de nacht vullen met webcamseks. Niet verheffend, maar leuker dan schapen tellen op een Zwitsers Alp. Naarmate de nacht vorderde, maakten de vlezige brunettes plaats voor spichtige twintigers uit ... Leuven, Antwerpen, Gent. Precies: universiteitssteden. Uit de conversaties bleek dat zij soms wel iets van Foucault hadden gelezen, zij het niet van harte. Een dame vertrouwde me toe dat zij van likken en strelen tot aan de ingewanden haar studies, kleding en voedsel betaalde.

Twintiger: ook weer zo gewoon als het leven zelf.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234