Maandag 18/01/2021

ColumnHans Vandeweghe

Dennis als test case voor de kracht van de Brugse trainersstaf

Kopje voor online en editie Hans VandewegheBeeld DM

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Moeten we ons zorgen maken over de staat van de landskampioen? Zit, met andere woorden, de klad in het onoverwinnelijke Club Brugge? 0-0 bij Moeskroen, dat met een verzameling halve zolen er in slaagt de beste kern van België af te houden en zelfs bijna te kloppen, wat zegt dat?

Niets. Club staat een puntje achter bij de leider, heeft uitzicht op Europees overwinteren, en toch verschijnen her en der verhalen over hoe krakkemikkig de Belgische nummer één voetbalt. Het is verdorie een half wonder dat ze zowel nationaal als internationaal nog voor alle prijzen meedoen.

Hoewel de kernen kwalitatief en kwantitatief verschillen, is dit rare seizoen en vooral het einde van het vorige voor een topteam als Club meer een beproeving dan voor pakweg Moeskroen. Vanaf half maart tot de opheffing van de lockdown heeft de selectie zich op eigen kracht moeten bezighouden. Ineens werd een trainingsomgeving waarin alles picobello geregeld en gemonitord wordt, herleid tot een soort doe-het-zelf en hou-je-bezig individuele zelfhulpgroep.

Spelers die tot voordien op hun huid werden gezeten door de medische staf, de fysiektrainer, drie T2’s en een bevlogen T1, moesten het ineens zelf helemaal uitzoeken. De uitval, tegenslag en als gevolg daarvan de terugval is lang niet zo groot als bij AA Gent – dat het tot voor corona ook goed voor elkaar had – maar hoe groter de club, hoe dieper de prestatiedip. Bij Gent is die, versterkt door een aantal foute beslissingen en tegenslag, extra diep.

Komt daar nog eens bij dat Club gewend is zich zowel thuis – voor een altijd vol en vooral sfeervol Jan Breydel – en uit – voor de grootste schare bezoekende lawaaimakers – dubbel te plooien. Die twaalfde man, die op vriend, vijand en refs indruk maakte, is van vandaag op morgen verdwenen. Voor Moeskroen, Cercle Brugge en Eupen is voetballen in coronatijden zonder publiek nagenoeg identiek aan voetballen voor corona. Voor Club Brugge, Antwerp, AA Gent, Standard en KV Mechelen betekent dat meer dan één wereld verschil. Anderlecht is tijdelijk niet-toerekeningsvatbaar.

Dat in acht genomen en de vaststelling dat Club aan een ontzettend drukke periode bezig is, maar toch nationaal en Europees nog alle touwtjes in eigen handen heeft, is die 0-0 bij Moeskroen niet meer dan gewoon lullig puntenverlies. Oké, het voetbal leek zaterdag nergens op, maar een minder dagje is hen in het verleden ook wel eens overkomen, zelfs in kampioenenjaren. Of dat nu het gevolg is van verminderde intrinsieke motivatie, dan wel het gemis aan ondersteuning van de fans, of die vermeende klad in de kampioenenploeg, zal de toekomst uitwijzen.

Club Brugge kan wel wat hebben. Evenveel als aan het aantal prijzen, lees je de status van een topclub af aan het bodemniveau. Het is exact tien jaar geleden dat het nog eens vierde eindigde. In de daaropvolgende negen seizoenen werd het nog twee keer derde, en zes jaar geleden goten ze als het ware een betonplaat. Wegzakken kon niet meer: ze werden sindsdien kampioen of vice-kampioen. Dat zorgde voor stabiliteit en rust. De enkele keren dat een ordeverstoorder de club binnendrong, denk aan die clown van een Mbaye Diagne, werd die als een coronapatiënt avant la lettre in quarantaine geplaatst.

De sterkte van een team kan je afmeten aan het gedrag van de sterspelers – of zij die zich sterspeler wanen – en vooral hoe dat team en de trainersstaf daar op reageert. In welke mate Club het verkeerd heeft aangepakt met Diagne, die afgelopen weekend nog een hattrick scoorde voor Galatasaray, zullen we nooit te weten komen.

Nu is er hommeles rond de Nigeriaan Emmanuel Dennis, vorige week door Philippe Clement uit de kern gezet voor de wedstrijd tegen Borussia Dortmund. Hij kon zich niet vinden in de plaats die hem was toegewezen, meer in het bijzonder in welke bus hij moest gaan zitten. Voor zover een reconstructie van dat bizarre incident mogelijk is, zou het zo zijn gegaan: Club heeft door corona twee bussen waarmee het de kern vervoert en Dennis zou blijkbaar hebben gevonden dat hij op de echte teambus thuishoorde. Het ging die dag in een kwartiertje van Westkapelle naar – ik gok – Hotel Weinebrugge, twee bossen verwijderd van Jan Breydel, maar de bus was beneden de waardigheid van de heer Dennis.

Zaterdag startte Dennis weer op de bank en mocht hij nog even invallen, waarna hij behalve een imitatie van een kermende/rollende Neymar niets presteerde. Zo is Emmanuel Dennis van toptransfer in spe ineens een interessante test case. Voor Club en vooral voor Clement.

De sterkte van een team kan je afmeten aan het gedrag van de sterspelers en vooral hoe dat team en de trainerdstaf daar op reageert

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234