Woensdag 27/05/2020

OpinieGeert Lenssens

De wolf heeft het publiek mee, en de jagers zitten met een probleem

Beeld Wouter Van Vaerenbergh

Geert Lenssens is advocaat.

Geen dier dat zo tot onze volksverbeelding spreekt als de wolf. Hij brengt ons niet alleen ver in de tijd terug, hij zit ook diep onder onze huid. 

De wolf loopt al één miljoen jaar rond op aarde. De homo sapiens amper een derde, en toch roeide die hem bijna uit. Leopold I schoot in 1845 de laatste in ons land. Toen Naya vorig jaar terugkeerde, werd ze op laffe wijze met haar gezin afgeslacht. 

De fascinatie van de mens voor de wolf is een haat-liefdeverhouding. Hij nam in onze beschaving vaak een mythische plaats in, van bij de stichting van Rome tot Grimm. De wolf boezemt angst in, maar dwingt ook respect af. Zijn intelligentie, kracht en sociale structuur geven hem iets nobels en zelfs iets menselijks. Geen wonder dat ik mijn zoon bij zijn geboorte de naam Wolf meegaf. 

Dat de wolf terugkeert naar ons land is betekenisvol, net zoals de terugkeer van de vissen in onze rivieren. Ik woonde als kind langs de Dender en ik herinner mij nog de stinkende dode brij die door de stad voer en waarvan je alleen maar hoofdpijn kreeg. Ik was blij toen uitgerekend mijn vader in de jaren 1980 de eerste Vlaamse milieuminister werd (christendemocraat Jan Lenssens) en een prioriteit maakte van propere rivieren. Voor de wolf was het toen nog te vroeg, maar zijn opvolger (Zuhal Demir) zit op het goede spoor met het wolvendecreet. 

Bij een dergelijk fenomeen heb je steeds voor en tegen. Van zodra het wolvenplan het dier wou beschermen, was er één organisatie die zich met hand en tand verzette: Hubertusvereniging Vlaanderen, de jagersbond. Hun strategie is niet verstandig. Onlangs nog verzetten zij zich tegen een jachtverbod om de drachtige wolvin Noëlla en haar kroost te beschermen, terwijl wolvenvoorvechter Jan Loos wordt gedemoniseerd. En dan zijn die kaki-jongens verwonderd dat de publieke verdenking bij het liquideren van Naya op hen rust. Ja, er is het vermoeden van onschuld, maar een breiclub staat niet op het lijstje van verdachten. Dat soort operaties vergt skills en jagers bezitten die. 

Wolvin Noëlla in de Vlaamse bossen.Beeld BELGA_HANDOUT

De werkelijke reden van deze furie is dat het debat de relevantie van de jacht opnieuw in vraag stelt. De wolf heeft het publiek mee en de jagers zitten met een imagoprobleem. Hun kruistocht zal hun zaak niet bepaald helpen. De jagers moeten meewerken aan een definitief jachtverbod in de weinige gebieden waar het dier gedijt. Bovendien dienen zij in eigen boezem te kijken. Als er nog toekomst is voor de jacht, dan moeten de cowboys opgespoord en geweerd worden. 

De strijd is ook ongelijk. De wolf kan zich niet verdedigen. Laatst nog werd de wolf ervan beschuldigd een kudde schapen uitgemoord te hebben, tot bleek dat het een hond was. De sympathie voor het dier kan ook gemanipuleerd worden van zodra een mens slachtoffer is. 

De stappen van de overheid zijn moedig, maar ontoereikend. Oude militaire domeinen moeten reservaten worden en defensie kan mee bewaken. Er moet een wolveninstituut komen dat internationaal actief is. En waarom kunnen we aan de wolf geen rechtspersoonlijkheid geven, zoals onze vennootschappen en verenigingen? 

Covid-19 is een signaal om anders te leren omgaan met de natuur. Het integreren van de wolf vormt een cruciale stap naar een betere harmonie met die natuur. Het is een kwestie van balans en misschien hebben wij met het kleine Vlaanderen niet evenveel aan de wolf te bieden als de steppes, laat ons er een erezaak van maken vanuit een bredere maatschappelijke overtuiging. 

Ten slotte nog een boodschap voor het gewapende tuig dat op de loer ligt: het opsporen is een kwestie van tijd. Vrees niet alleen de strenge straffen en verbeurdverklaringen, maar vooral de sociale banvloek, want die zal terecht genadeloos zijn.

Naya op een van de laatste beelden die van het dier werden gemaakt.Beeld INBO
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234