Zondag 20/10/2019

Reportage

Dé WK-favoriet? Padanië

Tibetaanse voetbalfans komen hun team steunen in de Londense wijk Enfield. Tibet won geen enkele match op dit alternatief WK. Beeld AFP

Vergeet even België, Rusland of Brazilië. In Londen is een alternatief WK begonnen met zestien ploegen uit landen of regio's die zich door de FIFA buitengesloten voelen. En het voetbal is best aardig.

"Wat een doelpunt, zag je dat? Precies in de kruising. Was niet de bedoeling, denk ik." Met plezier ziet Phil Bayley hoe de ploeg uit de Somalische regio Barawa dankzij een mislukte voorzet op een 3-0-voorsprong komt tegen Tamil Eelam, een team van Tamils uit Sri Lanka. "Het is een prima niveau. Eerder vandaag zag ik ook een goed team spelen. Even kijken." Hij pakt het programmaboekje en noemt de Hongaarse minderheid uit Oekraïne. "Dat moet Karpatalja zijn geweest. Ik leer veel."

Bayley, een aan voetbal verslaafde accountant, is een van de zevenhonderd aanwezigen in een van de negen amateurstadions in en rond Londen, waar een alternatief WK bezig is voor landen, regio's en etnische minderheden die zich door de FIFA buitengesloten voelen. Het is voor de derde keer dat de Confederatie van Onafhankelijke Voetbalbonden (Conifa) een wereldkampioenschap organiseert, financieel ondersteund door gokkantoor Paddy Power. Zestien ploegen uit vijf continenten zijn in Londen neergestreken, waaronder titelhouder Abchazië en Europees kampioen Padanië.

Het vijf jaar geleden opgerichte Conifa telt 47 leden, waaronder Darfur, Groenland, Zanzibar, Yorkshire en de Westelijke Sahara. Catalonië (nog) niet. "We willen de voetbalcultuur versterken in vergeten regio's, een stem geven aan volkeren die erkenning zoeken", zegt secretaris-generaal Sacha Düerkop.

Vluchtelingen

Met Barawa heeft het rebellentoernooi een opmerkelijk gastland. Deze etnische groep uit het zuiden van Somalië heeft zwaar te lijden gehad onder de burgeroorlog en heeft van Londen haar thuis gemaakt. "Dit toernooi is een manier om Londen te danken voor de gastvrijheid", zegt de 36-jarige manager Abdi Farah, een jeugdwerker uit de wijk Wembley die op zijn negende naar Londen is gekomen nadat zijn vader was gedood in de oorlog. Hij is trots op zijn ploeg, die met 4-0 wint. "We proberen te spelen als het Holland van Bergkamp, technisch en aanvallend. Tegen het eiland Man wordt het moeilijk, die zijn fysiek sterk."

Na afloop van de wedstrijd in Bromley baalt Kasthuran Chelliah van Tamil Eelam. "De eerste goal was een fout van onze keeper en bij 1-0 achter raken we de lat. Als die erin gaat, loopt het anders." Voor de 27-jarige linksvoor, gescout tijdens een toernooi voor Sri Lankaanse teams in Europa, is het zijn tweede WK. Bij het vorige maakte hij zijn debuut door na drie minuten te scoren, toevallig ook tegen Barawa. "Het zijn sportieve hoogtepunten voor me en het is ook fijn te spelen voor het land van herkomst, dat door mijn ouders is ontvlucht."

Door een match als Barawa-Tamil Eelam is het niet vreemd dat de Conifa World Cup het 'vluchtelingentoernooi' wordt genoemd, maar dat beeld is niet geheel terecht. Dat bewijst bijvoorbeeld de enthousiaste Amerikaan Trevor Owen, die getooid met vlinderdas en rieten hoed een blauw-wit-groene vlag vasthoudt. "We zijn Cascadië", kondigt de inwoner van Seattle aan. Dat land, legt hij uit, bestaat uit Oregon, Washington en Brits Columbia. Hij wijst op zijn vlag. "Zie je die boom? De douglasspar symboliseert onze ecologische idealen. We zouden graag onafhankelijk worden. Van Trump, in ieder geval."

Politiek nooit ver weg

Een van de zestien deelnemers is al soeverein: Tuvalu, een eilandengroep in de Stille Oceaan. "Tuvalu wil FIFA-lid worden", weet Paul Driessen, een Nederlander die het voetbal in het afgelegen Oceanië promoot, "maar het heeft geen faciliteiten. De FIFA eist een viersterrenhotel en goede voetbalvelden. Deze spelers trainen op de landingsbaan. Dat kan trouwens prima, omdat er maar drie vliegtuigen per week landen."

De spelers hebben zelf geld ingezameld voor de reis. Sterker, na terugkeer moeten ze nog steeds geld inzamelen om leningen af te lossen. "Zo graag wilden ze hier bij zijn", verklaart Driessen.

Tuvalu verliest de eerste wedstrijd met 4-0 van Szeklerland, bestaande uit etnische Hongaren in Roemenië. Het wacht nu een treffen met Matabeleland, waar oud-Liverpool doelman Bruce Grobbelaar, zijn bekendste voetbalzoon, de keepers traint. Matabeleland, een gebied in Zimbabwe, droomt van onafhankelijkheid. Voetbal, een universele taal, vormt een uithangbord. Hoewel Conifa zich ver probeert te houden van politiek, duikt het soms toch op. Een Grieks-Cypriotische Europarlementariër heeft clubs die hun stadion beschikbaar hebben gesteld zelfs verzocht het Turks-Cypriotische elftal te boycotten.

Het meest politiek beladen is de deelname van Tibet, wier spelers in het Indiase ballingsoord Dharamsala wonen, net als de dalai lama. Sterker, met Tibetaanse muziek is het tien dagen durende toernooi geopend en op de tribunes is het geel-rood-blauw alom aanwezig. Steun kan het team, dat het openingsduel verloor van Abchazië, wel gebruiken.

"We zouden vorige week tegen een Duits team oefenen", zegt bondsvoorzitter Passang Dorjee. "Maar opeens haakte deze tegenstander af na een klacht van China. Het is onze droom om ooit in Tibet te spelen, maar dat kan nog lang duren. De mensen daar weten niet eens dat wij hier nu meedoen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234