Zaterdag 06/03/2021
Walter Zinzen. Beeld rv
Walter Zinzen.Beeld rv

ColumnWalter Zinzen

De Wever die het niet over politiek heeft : humor hebben ze wel daar aan de Reyerslaan

Oud-journalist Walter Zinzen overschouwt de politieke actualiteit. Hij doet dat afwisselend met Alain Gerlache en Siegfried Bracke.

In mijn werkkamer hangt een oude sticker van het Vlaams Blok. ‘BRT weg ermee’ staat erop, de letter R gevormd met een hamer en een sikkel, het symbool van het communisme. De publieke omroep was toen nog Belgisch, vandaar de B. Hij dateert uit de tijd (de jaren tachtig) dat Gerolf Annemans (nu Vlaams Belang) onder het pseudoniem Justinianus tv-recensies schreef in ’t Pallieterke. Steevast luidde de laatste zin van zijn stukjes: “Voor het overige ben ik de mening toegedaan dat de BRT moet verdwijnen.”

Maar ook bij de N-VA is de afkeer van de publieke omroep een oud zeer. Matthias Storme, eminent jurist en eminent N-VA’er , wiens vader in de raad van bestuur van de BRT heeft gezeten, noemde de publieke omroep jarenlang een ‘regimezender’, daarin bijgetreden door menig ander nationalist.

Dat veranderde in 2004 toen de N-VA in de Vlaamse regering stapte en dus deel ging uitmaken van het ‘regime’. Weliswaar bleven heel wat nationalisten de publieke omroep zien als een rode burcht volgepropt met socialistische mandarijnen, die het Vlaamse volk partijdig, en dus links, voorlichtte, maar een ‘regimezender’ werd hij niet meer genoemd.

Die afkeer hield geen rekening met de veranderingen die de publieke omroep had ondergaan. In 1993 werd hij gedepolitiseerd en vijf jaar later ook van zijn Belgische identiteit ontdaan. De BRT werd VRT, Vlaamse omroep dus. De journalisten konden in alle onafhankelijkheid hun beroep uitoefenen , niet meer gehinderd door partijpolitieke pottenkijkerij. Vlaams-nationalisten zijn vandaag de dag niet meer weg te slaan uit de nieuws- en duidingsuitzendingen. Justinianus is nu een graag geziene gast bij de omroep die hij wou doen verdwijnen.

Een beetje flamingant zou dus heel tevreden moeten zijn. Maar de onvrede bleef bestaan. Ironisch genoeg omdat de VRT geen zender is van het nieuwe, Vlaams-nationalistische, ‘regime’. Het lijkt er alleszins op dat daar het schoentje wringt. Tijdens de onderhandelingen over de vorming van de regering-Jambon spaarden de nationalisten hun kritiek niet. Vooral De afspraak moest het ontgelden: te eenzijdig vonden ze, te links dus. Zo was bijvoorbeeld de minister-president van mening dat ook klimaatsceptici aan het woord moeten komen omdat elke mening telt. Een wens die in de nieuwe beheersovereenkomst is opgenomen. Zware nadruk wordt in die overeenkomst gelegd op de plicht tot onpartijdigheid van de VRT. Die onpartijdigheid zal zelfs gemonitord worden door een speciale instelling.

De beroepsvereniging van journalisten (VVJ) ziet hierin een gecamoufleerde terugkeer van de politiek in omroepzaken. Ze protesteert dan ook heftig tegen die controle, die ze als fnuikend ziet voor de redactionele onafhankelijkheid en de persvrijheid. Waarop mediaminister Benjamin Dalle (CD&V) van zichzelf zei dat hij garant stond voor het behoud van die redactionele onafhankelijkheid. Een belofte die herinnert aan een oud Vlaams spreekwoord: ‘Als de vos de passie preekt...’

In de directiekamers van de VRT schijnt men een ander spreekwoord genegen te zijn: vliegen vangt men niet met azijn. Terwijl de Vlaams-nationale kritiek op de VRT de onderhandelingen over de nieuwe beheersovereenkomst overschaduwde, maakte een tv-ploeg in opdracht van diezelfde VRT een driedelige ‘documentaire’ over Bart De Wever, die zichzelf daarmee een brevet van benijdenswaardige lenigheid verschafte.

De vraag is wie in hemelsnaam op de VRT zijn/haar akkoord betuigd heeft met dit godsgeschenk aan de voorzitter van een partij die, in zijn eigen woorden, in de piepzak zit. En waarom schijnt er niemand te zijn die de uitzending ervan alsnog wil annuleren? Integendeel, in een reclamespot wordt likkebaardend verteld dat Petra (de interviewster) “alles mocht vragen en hij beloofde eerlijk te antwoorden, ook op de lastige vragen. Het levert een ongeziene inkijk op in het hoofd van Bart De Wever, hoe hij denkt, werkt en voelt”.

Fantastisch, zeer wel, daar zitten we inderdaad op te wachten. Maar hoe valt dat te rijmen met de plicht tot onpartijdigheid? Strikt genomen geldt die uitsluitend voor de nieuwsdienst, die bij de De Wever-documentaire niet betrokken werd. Dat doet nieuwe vragen rijzen. Ging de nieuwsdienst akkoord met dit zonderlinge project? Een richtlijn uit 2006 bepaalt dat politici geen dragende rol mogen spelen in infotainment- en entertainmentprogramma’s. 

Waar zijn de waakhonden die de VRT aan deze richtlijn herinneren? Overweegt de VRT-directie misschien de onpartijdigheid te herstellen door over alle andere partijvoorzitters eveneens een driedelige documentaire te maken? Zodat we ook in hun hoofd een “ongeziene inkijk” krijgen zonder dat het over hun politieke overtuiging gaat, zoals dat nu met De Wever het geval heet te zijn. De Wever die het niet over politiek heeft : humor hebben ze wel daar aan de Reyerslaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234