Vrijdag 01/07/2022
null Beeld DM
Beeld DM

De gedachteJeroen Van Horenbeek

De vraag dringt zich op hoe het Westen zal reageren als er straks wél bewijzen opduiken van een Russische chemische aanval

Jeroen Van Horenbeek is journalist.

Jeroen Van Horenbeek

Een moeder die gedood werd door een Russische sluipschutter terwijl ze met haar gezin een thermosfles thee ging halen. Een vrouw die als seksslavin opgesloten werd in een aardappelkelder, naakt op een bontjas na, vooraleer ze werd geëxecuteerd met twee kogels in haar hoofd. Twee bejaarde zussen die vermoord werden in hun huis. Een van hen had een verstandelijke beperking.

Een week geleden werd Boetsja door het Oekraïense leger heroverd op de Russen. Nieuw veldonderzoek van de Amerikaanse krant The New York Times legt de onmenselijkheden die zich dagelijks hebben afgespeeld in de voorstad van Kiev verder bloot. Uit de getuigenissen van overlevenden kan je maar een ding concluderen: dat het Russische leger geen enkel respect heeft voor het internationale oorlogsrecht en het leven van onschuldige, kwetsbare burgers. Misselijkmakende barbarij.

Het mag dus niet verbazen dat Rusland vandaag beschuldigd wordt van een chemische aanval in Marioepol, de aan gruzelementen geschoten stad in het zuiden van Oekraïne die door president Zelensky al is vergeleken met Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog. Wat zou het een sadistische speling van het lot zijn dat Marioepol, net zoals Ieper in 1915, ook getroffen zou worden door de laffe gruwel van chemische wapens.

Of Rusland zich schuldig heeft gemaakt aan een chemische aanval is nog niet met zekerheid te zeggen. Specialisten lijken eerder te denken van niet. Het bewijsmateriaal dat aangeleverd wordt door het Oekraïense Azov-bataljon weegt hier momenteel te licht voor. De redenering is dat militairen dankzij hun gasmaskers niet zo kwetsbaar zijn voor giftige stoffen. En dat zelfs de Russen beseffen welke rode lijn ze overschrijden door chemische wapens in te zetten in deze oorlog.

Sta ons toe om aan dat laatste te twijfelen. De Russen wisten maar al te goed dat de Syrische dictator Assad chemische wapens gebruikte tegen zijn eigen bevolking. Meermaals en op grote schaal. Ze deden niets om hem te stoppen. Zeker niet toen ze merkten dat Amerikaans president Obama niet durfde tussen te komen, ondanks zijn waarschuwingen over een rode lijn. Na de debacles in Afghanistan en Irak wilde Obama zijn land uiteindelijk niet nog eens laten meezuigen in een bloederige oorlog.

Meteen dringt de vraag zich op hoe het Westen zal reageren als er straks wel bewijzen opduiken van een Russische chemische aanval. In Marioepol of bij het offensief in het oosten van Oekraïne. De economische boycot botst stilaan op zijn limieten: Europa blijkt te afhankelijk van Russisch gas. De uitzetting van nog een handvol ‘diplomaatspionnen’ zou louter symbolisch zijn. Wapens leveren kan, maar het zal Rusland niet stoppen. Aan een rechtstreekse militaire confrontatie met de Russen wil niemand beginnen. Wat rest ons dan nog, buiten verontwaardigd toekijken en huiveren?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234