Dinsdag 31/03/2020
Beeld DM Bart Hebben

StandpuntEwoud Ceulemans

De Vlaamse cultuursector is een bron van jaloezie in het buitenland. Voor de Vlaamse regering zou het een bron van trots moeten zijn

Ewoud Ceulemans is cultuurjournalist bij De Morgen.

Je kunt veel zeggen over de cultuursector, maar aan incasseringsvermogen ontbreekt het de Vlaamse kunstenaar niet. Na de achtereenvolgende kaasschaven van Joke Schauvliege (CD&V) en Sven Gatz (Open Vld) is er nu de hakbijl van Jan Jambon (N-VA). Drie procent minder voor de Kunstinstellingen en zes procent minder voor de organisaties die steunen op werkingssubsidies, dat zijn al redelijk heftige meppen om op te vangen.

Maar 60 procent minder voor kunstenaars die steunen op projectsubsidies? Dat is een uppercut van heb-ik-jou-daar. Alsof de nieuwe cultuurminister zijn eigen beleidsdomein knock-out wil slaan.

In Jambons strategie valt enige logica niet te ontkennen. In cultureel erfgoed wordt wel extra geld gepompt, maar dat het verleden primeert op vernieuwing, kun je van een conservatieve partij wel verwachten. Dat Jambon de voedingsbodem voor het zo belangrijke internationale prestige van de Vlaamse kunsten drooglegt, is dan weer een stuk minder logisch. Heel veel inzicht in zijn nieuwe beleidsdomein spreekt daar niet uit.

Complottheorieën

Als Jambon zijn beleidsnota opgesteld heeft met een compleet gebrek aan kennis over het Vlaamse cultuurveld, valt dat ten zeerste te betreuren. Maar naast een tekort aan visie kun je er evengoed een strijdverklaring in lezen. Je hoeft niet in complottheorieën te geloven om de bedenking te maken dat de N-VA een kans ziet om met deze besparingshakbijl een tegenstrijdige, linkse en elitaire sector te kortwieken.

De perceptie van de Vlaams-nationalisten op het artistieke veld – tegenstrijdig, links en elitair – is niet uit de lucht gegrepen. Kunstenaars, muzikanten en theatermakers die vol vuur rechtse, nationalistische of conservatieve standpunten uitdragen, zijn, op z’n zachtst uitgedrukt, een zeldzaamheid. Het is een andere verklaring waarom ons erfgoed wél hoog in het vaandel wordt gedragen: voor Het Lam Gods hoef je geen projectsubsidie te storten, en Jan van Eyck doet zijn mond niet open om ondertussen voor open grenzen te pleiten.

Anne Teresa De Keersmaeker

Natuurlijk mag dit lapje grond in West-Europa trots zijn op het feit dat het Jan van Eyck en zijn Lam Gods heeft voortgebracht. Maar het Vlaamse prestige, waar de N-VA zoveel belang aan hecht, wordt niet enkel door Van Eyck uitgedragen, maar ook door pakweg Anne Teresa De Keersmaeker, Luk Perceval of Abattoir Fermé. Dat de cultuursector van dit lapje grond in West-Europa ook nu zulke namen voortbrengt, is een bron van jaloezie in het buitenland. Voor de Vlaamse regering zou het een bron van trots moeten zijn.

Maar Jambon heeft met zijn beleidsnota de kans gemist om zijn trots uit te spreken. In plaats van in dialoog te gaan met de hedendaagse Jan van Eycks, heeft de minister-president besloten om de bokshandschoenen aan te trekken. En kennelijk is het toegestaan om ook onder de gordel te slaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234