Woensdag 17/07/2019
Beeld DM

Column Frank Heinen

De verdwenen verdwijnpaal: Paul van Ostaijen leeft nog steeds

Frank Heinen schrijft columns voor onder meer de Volkskrant en HP/De Tijd. U leest hem hier, nog tot en met zaterdag.

Zomaar een kop in een serieuze krant. ‘Verdwijnpaal met lachend kakske gestolen in Oostende’.

Eerst wat kleine hapjes van de titel genomen. Het bericht kwam later wel, dat kon toch alleen maar tegenvallen. Traag liet ik het ‘lachend kakske’ over mijn tong gaan, maar het was ‘verdwijnpaal’ dat tussen mijn tanden bleef steken, als een appelschilletje.

Verdwijnpaal. Net had ik er nog nooit van gehoord, en het volgende moment staat het in je Favoriete Woorden-top-10. Er kan een hoop met dat woord. ‘In het nieuwe boek van ALMA-winnaar Bart Moeyaert gaat de verlegen Per met zijn moeder naar zee. Ze spreken af dat, wanneer Per kwijtraakt, ze elkaar zullen terugvinden bij de verdwijnpaal met het lachend kakske. Als Per zijn moeder uit het oog verliest en naar de paal loopt, verdwijnt hij. Hij belandt in het Land van Paal, vol verdwenen mensen en spullen. Om Paal te ontvluchten, zal hij moeten leren ontdwijnen.’ Of: ‘Grote ophef over de verdwijnpaal die kunstenaar Banksy midden op de Berlijnse Alexanderplatz heeft laten plaatsen. Aangezien de paal al vóór plaatsing verdwenen lijkt, gaan stemmen op om hem dan maar helemáál weg te halen. Kunstliefhebbers overwegen zich vast te ketenen. Nog onbekend is waaraan.’

Het artikel ontnuchterde, ook al was het zomers als Aperol Spritz. Het lachend kakske stond er pas een week, samen met een paal met een hartje en een met een smiley. Hun verdwijnpaalverantwoordelijkheden zijn met de verdwijning van hun collega met vijftig procent toegenomen. Sterkte.

VTM had een cameraploeg naar Oostende afgevaardigd. Er werd ingezoomd op de plek waar ooit het lachend kakske had gestaan. Er was weinig meer van over dan een metalen stronkje in het zand. Burgemeester Bart Tommelein loofde een beloning uit voor de gouden tip. Het lijkt me het beste als er snel ‘Gezocht’-posters worden verspreid, zodat iedereen naar de paal kan uitkijken. Daarna liet Tommelein weten goede hoop te hebben de daders op te sporen met camerabeelden. Laten we het hopen, al zou ik me, als ík het was die rondliep met plannen een grijnzend hoopje kak op een stok te ontvreemden, grondig vermommen. En als ik iets zou moeten stelen, dan toch iets dat ‘verdwijnpaal’ heet. Niet dat ik hierbij de misdaad beken, want je ouders niet meer kunnen vinden op een druk strand behoort tot de Heel Erge Dingen in een kinderleven.

Beeld HLN

Bovendien heb ik geen rijbewijs, en in de bus moet je er vast extra voor betalen. Wat zou een verdwijnpaal opbrengen in het illegale circuit?

De dag vorderde, het nieuws verspreidde zich. Opeens was in andere berichtgeving sprake van een verdwaalpaal. Zo gaat dat dus: zelfs het woord was al verdwenen. Een Oostendenaar fulmineerde op Radio 2: “Iedereen kent het lachend kakske, iedereen wil dat thuis hebben. Nu is er een tekort. Ik vind dat niet kunnen.”

Paul van Ostaijen stierf 81 jaar geleden, maar hij leeft nog steeds.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden