Zondag 18/08/2019
Beeld DM

Standpunt

De vaandelvlucht van De Wever is helemaal geen primeur in de Belgische politiek

Tine Peeters is journalist bij De Morgen. 

Update

 N-VA heeft haar keuze ondertussen bekendgemaakt. De partij kiest voor een Zweedse coalitie met Jan Jambon aan het roer. Bart De Wever heeft een startnota vrijgegeven.

In elke formatie is enige voorzichtigheid geboden, en dat geldt zeker voor deze regeringsvorming. Maar waarschijnlijk staat er een Zweedse coalitie in de steigers in Vlaanderen en wordt Jan Jambon daar de baas van. Bart De Wever blijft dan ‘slechts’ Antwerps burgemeester en partijvoorzitter.

Dat De Wever daarmee vaandelvlucht pleegt, lijkt hem en zijn partij niet te deren. Niet verwonderlijk. Wat hij doet, is helemaal geen primeur in de Belgische politiek. Partijvoorzitters schuiven graag op het electorale schaakbord tot alle pionnen op die plek staan waar ze de tegenpartij het meest hinderen. 

In welke regering diezelfde pionnen – inclusief zijzelf – na de verkiezingen komen te staan, is zelden de hoofdbekommernis. 

Vraag maar aan Patrick Dewael en Bart Somers (beiden Open Vld). Dewael verkaste in 2003 naar de federale ploeg en Somers werd Vlaams minister-president. Dat de Mechelse burgemeester zijn kiezers verzekerd had dat hij zijn stad niet zou verlaten, waren de liberalen vergeten. 

Of aan Yves Leterme, die in 2007 het Vlaams minister-presidentschap in de steek liet voor de federale regering. Of – het recentste voorbeeld – aan Gwendolyn Rutten, die op 26 mei de Vlaamse lijst trok, maar midden in de campagne plotsklaps poneerde dat ze kandidaat-premier was. 

Kiezersbedrog is een woord als een afgesleten munt – het werd al zo vaak gebruikt dat het zijn oorspronkelijke waarde verloren heeft – maar een betere term valt voor deze veelvuldige praktijk niet te bedenken. 

Van veel respect voor Geert Bourgeois, toch de stamvader van de N-VA, getuigt dit mogelijk manoeuvre evenmin. De uittredende Vlaams minister-president had best nog wat langer aan het Martelarenplein willen verblijven, maar die verlenging werd hem niet gegund. 

Tot het gaatje

Rest de vraag wat deze personeelswissel betekent voor het federale niveau. Trekt de N-VA zich terug achter de taalgrens en verschanst ze zich in Vlaanderen, in een centrumrechtse regering? En zal ze CD&V en Open Vld meesleuren in dat vechtfederalisme? Dat Theo Francken nu de absolute federale kopman lijkt te worden in de onderhandelingen, lijkt geen blijk van veel vertrouwen in een goede afloop. Want de Lubbekenaar is niet meteen de ‘knuffelflamingant’ van de Franstaligen. 

Of betekent deze nieuwe rolverdeling net dat De Wever zelf aan tafel gaat zitten met informateur Johan Vande Lanotte en PS-voorzitter Elio Di Rupo? 

Als het nu werkelijk zijn bedoeling is om zelf tot het gaatje te onderhandelen over het confederalisme, dan zal dat geen plotse ingeving zijn. Dan had hij beter zes maanden geleden al het federale kopmanschap op zich genomen, en was ons deze o zo Belgische stoelendans bespaard gebleven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden