Woensdag 08/04/2020

Standpunt

De strategie van meneer De Wever heeft een naam. Ontmenselijking

Beeld Eva Beeusaert

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur van De Morgen.

Collega’s Koen Vidal en Bruno Struys construeren de twee levensjaren van Mawda, de Iraaks-Koerdische peuter die in een vluchtwagen doodgeschoten werd door achtervolgende politie.

In de indringende reportage leest u over de voor dolende migranten ingerichte sporthal nabij Duinkerken, waar een kinderstoel voortaan ongebruikt achterblijft. Maar het gaat ook over de maffieuze Koerdische mensensmokkelaars die gezinnen brutaal onder de knoet houden.

 Verhaal van verliezers

Het verhaal van Mawda is een belangrijk verhaal. Het biedt ons een genuanceerd maar onverbloemd inzicht in de rauwe, complexe realiteit van de internationale migratie. Als je met je gezin wegtrekt uit een kapotgeschoten en economisch vernietigde stad, ben je dan een vluchteling of een gelukzoeker?

Wat zou u doen? Wat zou ik doen?

Het verhaal van Mawda is een verhaal van verliezers. De ouders zijn verliezers, de agent die het schot loste, is een verliezer. Inzicht in hun tragisch samengelopen verhaal had de kans kunnen bieden om zonder naïviteit maar met meer rust te discussiëren over de migratiekwestie. Het heeft Bart De Wever, voorzitter van de grootste partij van het land, behaagd die kans moedwillig te versmoren.

Over migratie mag wat ons betreft alles gezegd worden. De tijd van wegkijken is allang voorbij. Daarover gaat het hier niet. Dit gaat over een moeder die een schot hoort en vervolgens bloed in de handen voelt van het peuterkind dat op haar schoot zit.

Wat voor iemand ben je als je tegen een rouwende moeder wenst te roepen dat ze zelf schuld treft voor de dood van haar eigen kind? Iemand als Bart De Wever, blijkbaar.

William Shakespeare, de grote mensenkenner uit de wereldliteratuur, wist het al. Je kunt als heerser alle macht en aanzien van de wereld (of het land, of de stad) bezitten, het zegt niets over wie je bent als mens. Werkelijk niets. Bart De Wever is een man van aanzien. Dat wel.

Menselijke deemoed

Dit gaat niet over intellectueel gelijk halen (en zelfs dat is hier betwistbaar). Dit gaat over menselijke deemoed. Over de bescheidenheid om voor een keer een paar dagen je mond te houden in het aanschijn van ouders die voor altijd de kans ontzegd is om afscheid te nemen van hun kind.

Het punt is, zo valt te vrezen, dat meneer De Wever, oprecht of om tactische redenen, niet bij machte is om deze groep migranten als medemens te zien. In plaats van een door wroeging en verdriet gekwelde vader en moeder ziet hij alleen een risico. Een last.

Zulke strategie heeft een naam. Ontmenselijking.

Voor een leidend democratisch politicus is dat glad ijs. Erg glad ijs. Juist het vermogen om de ander – het weze een tegenstrever of een ondergeschikte – als medemens te blijven zien, is wat liberaal-democratische politici ultiem onderscheidt van anderen. Mag er nog op die politieke verantwoordelijkheid gewezen worden? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234