Donderdag 16/09/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

De stad maalt er niet om dat men haar verlaat, integendeel

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

De eerste dagen van juli zijn even ­wennen. Ik voel me wat verloren.

Toch kijk ik er altijd reikhalzend naar uit want ik weet: het is nooit zo heerlijk in Antwerpen als des zomers, wanneer de stad er verlaten bijligt en zich ­zuchtend uitstrekt onder een brandende zon in een wolkeloze blauwe hemel. Of zich schaterlachend laat ­kriebelen door striemende regen en ­zomerse ­hagelbuien – dat schijnt ons vooral te wachten te staan de komende weken als ik de weerberichten van ­meneer Truyts op Facebook mag ­geloven. Uit ervaring weet ik dat hij er zelden naast zit, in tegenstelling tot ­andere weer­mannen of -vrouwen. Maar dit geheel terzijde.

Welk weer ook, het kan mijn stad niet deren, zij blijft altijd overeind. Dat is meer dan ooit zichtbaar in de ­vakantiemaanden, wanneer iedereen stad en land ontvlucht.

Zij voelt zich zelden verloren. Ze maalt er niet om dat men haar verlaat. Integendeel, je hoort haar zacht giechelen nu de voetstappen haar straten eerder kietelen dan vertrappelen. Liever hier en daar een dartele sandaal of hoog hakje dan gehaaste winterschoenen.

Ik hoorde de tegels, de plantsoenen, de pleinen en stoepen vanmorgen murmelen van plezier bij zoveel ademruimte toen ik samen met mijn hondje Mr. Wilson een lange wandeling maakte, in de hoop mijn verloren gevoel te verliezen.

Dat ontheemde gevoel lag al een tijdje te sudderen en barstte vanmorgen open als een overrijpe puist. Hoe dat nu precies kwam weet ik niet. Eerder een toevallige samenloop van omstandig­heden. De vele vakantiekiekjes op ­sociale media waarop families staan te juichen omdat ze eindelijk in een ander, ver land gearriveerd zijn. Het besef dat de Duivels er wel degelijk uit liggen. Daar gaat ons ‘samen­gevoel’. Het telefoon­gesprek met een vriend die me vertelde dat zijn huis vandaag ­gezellig vol zat met familie.

Of was het het bericht van mijn dochter dat ik niet hoef te babysitten op mijn kleindochter Gloria de komende weken wegens met vakantie. Weken zonder Glorissima’s moeder dus ook. En toen ik in gedachten de tv aanzette, besefte ik pas dat De zevende dag er ook weer vandoor is tot september. Daar gaat mijn ontsnappingsroute op zondag­ochtend.

Ontsnappingsroute? Ja, de televisie ­aanzetten kan soms een verademing zijn. Ook al kijk ik enkel naar nieuwsprogramma’s. Het begon enkele weken geleden al, toen De afspraak de vakantiehanddoek in de ring gooide. Of het nu Phara, Bart of Ivan is die ik zie voor ik ga slapen, het maakt niet uit, ik mis ze.

Avondrituelen zijn als de lang vergeten avondkussen die je je kinderen gaf voor ze naar bed gingen.

Wat ik echter niet mis en nooit zal missen, moet ik bekennen, zijn de talloze kinderstemmen vanop de drie speelplaatsen die mijn huis omringen. Wat ik ervoor in de plaats krijg is van onschatbare waarde: stilte. De nectar van de zomermaanden!

En hoewel het afgeraden wordt om te reizen – laten we alles doen om de delta­variant van dat klotevirus te ­kelderen – hoop ik toch vurig dat men massaal de stad uittrekt, al is het maar naar de kust of de Ardennen.

Ik wandel wel mijmerend door de stille straten en vind mezelf terug.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234