Vrijdag 24/09/2021

ColumnMark Coenen

De sportjournalistiek lijdt aan het Syndroom van Evenepoel

null Beeld DM
Beeld DM

Mark Coenen is columnist.

Ik moest laatst denken aan de grap die de minzame Michel D’Hooghe vertelde in een programma van Play Sports, waar de bedachtzame Bart Raes voetbalvoorzitters interviewde, een tijd geleden. Er zijn blijkbaar drie soorten dokters: het is een gangbaar mopje op recepties van mannen in het wit. Eerst de internist, sprak Michel pontificaal: die weten alles maar kunnen niets. Dan de chirurgen: die kunnen alles maar weten niets. En tenslotte de anatoom-pathologen: die weten alles en die kunnen alles, maar de patiënt is al wel overleden.

Sportjournalisten zijn anatoom-pathologen. Ze kunnen na de wedstrijd perfect uitleggen waar het misliep, maar maken bij voorbeschouwingen gebruik van hulpmiddelen als hun natte vinger en hun duim. Dan is de journalist een soort van God de vader, die vanuit een indrukwekkende alwetendheid en zonder gerede twijfel de gebeurlijke uitslag van sportwedstrijden moeiteloos voorspelt.

Ik noem het weleens het Syndroom van Remco Evenepoel, met excuses aan de jongeman van wie sprake, die daar geen schuld aan heeft. Bij de start van de Ronde van Italië werd de renner, die na een zware val negen moeilijke maanden aan zijn revalidatie had gewerkt en pas een paar maanden weer op de fiets zat, bijna door iedereen uitgeroepen als de grote kanshebber op winst. En als hij de winnaar niet zou zijn, dan zou hij toch dicht eindigen.

De wens als vader van de gedachte: het is een constante als landgenoten meedoen. Nuchtere analisten blijken chauvinistische fantasten, die elkaar enthousiast overschreeuwen. Na een paar reportages twijfelde geen supporter meer aan de suprematie van Evenepoel, die de andere graatmagere uitgemergelden met een BMI van 17 op een geweldig hoopje zou rijden.

Watskeburt? Na de zeventiende etappe hing hij met een straat achterstand en zijn tong op de schoenen zijn fiets aan de wilgen. Schoorvoetend gaf iedereen daarna toe dat het enthousiasme ongefundeerd en eigenlijk lachwekkend was geweest. Niet lang daarna gebeurde hetzelfde met de Rode Duivels: de Grote Markt in Brussel was al voor het begin van het toernooi in gereedheid gebracht voor de triomfantelijke intocht van de gladiatoren, want die beker kon de gouden generatie niet ontsnappen. Net zoals die medaille van Wout van Aert bij het tijdrijden in Japan: wie daaraan twijfelde werd zowat ruggelings van de trap gegooid.

Alsof toeval, de vorm van het moment, vermoeidheid, jetlag, heimwee, tegenwind, een kramp aan het gat op het slechtste moment of een hardnekkig vliegje in het rechteroog geen rol spelen. Een koers is een Rubiks Kubus met miljoenen mogelijkheden. Wie ontgoocheld is in de sporter heeft niet goed opgelet en heeft dat alleen aan zichzelf te wijten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234