Zondag 16/02/2020
Beeld rv

StandpuntBart Eeckhout

De solidariteit met Australië verwarmt het hart, maar het is niet voldoende. Hier dienen lessen getrokken te worden

Bart Eeckhout is hoofdredacteur.

Een internationale hulpactie voor Australië: het lijkt een bijna absurde gedachte. Is Australië dan niet een van de grootste en meest welvarende landen ter wereld, met aangename metropolen als Sydney en Melbourne?

Dan kijk je naar de beklemmende beelden en grafieken van de niet te stoppen bosbranden in de provincies New South Wales en Victoria. Inmiddels is een gebied ruim twee keer zo groot als België in vlammen opgegaan, en het einde is nog niet in zicht. En je beseft: dat land heeft hulp nodig.

Die hulp komt ook wel op gang. Het naburige Nieuw-Zeeland stuurt brandweerlui, organisaties als het WWF organiseren steunacties. Dat is mooi. Zo kunnen ook wij hier, aan de andere kant van de aardbol, een steentje bijdragen bij het lenigen van de nood van mens, koala en alle minder vertederende diersoorten die nu bedreigd worden.

Al zit er ook een wrange kant aan die solidariteitsactie. Dat nietige eilandjes als Tuvalu of Vanuatu de grote Australische broer komen bijstaan, heeft op zijn minst een bittere smaak. De door klimaatverandering stijgende zeespiegel bedreigt het pure voortbestaan van eilanden als Tuvalu. Klimaatconferentie na conferentie werd aandacht en actie gevraagd om dit erg reële risico in te dijken, maar een groot deel van de wereld blijft doof. Recentelijk nog op de VN-conferentie in Madrid nam uitgerekend Australië de leiding van het klimaatsceptische verzet om de eigen mijnbelangen veilig te stellen.

Want ja, laten we daar helder over zijn. Het ontstaan van een catastrofe zoals de bosbranden in Australië valt niet terug te brengen tot één enkele oorzaak. Maar dat de door de mens aangewakkerde wereldwijde klimaatopwarming een fundamentele rol speelt bij het inferno, valt niet te betwijfelen.

Moeilijk is het niet, stelt de in Australië verblijvende, gerenommeerde klimaatwetenschapper Michael Mann terecht in The Guardian. Tel extreme droogte op bij recordhitte en je krijgt dit soort ellende. Zowel de droogte als de hitte zijn een gevolg van de klimaatopwarming.

Dit zou geen zaak meer van wetenschappelijk debat mogen zijn, dit moet vrij dringend een zaak van politiek en beleid worden. Internationale solidariteit verwarmt het hart, maar het is niet voldoende. Hier dienen lessen getrokken te worden.

Nog altijd kan vermeden worden dat moorddadige brand het nieuwe normaal wordt in Australië, maar dan moet wel gehandeld worden. Tegelijk dient ingezet te worden op keiharde preventie om het brandgevaar maximaal in te perken in de risicozones en op een exit uit fossiele brandstof om verdere klimaatescalatie tegen te gaan.

Tot dusver maakten regeringen in Australië, de VS en de Arabische oliestaten nogal consequent de verkeerde keuzes. De branden bieden de Australische regering nu de kans om de mooiste, maar moeilijkste zin te zeggen die een politicus kan zeggen: ‘Sorry, ik had het mis.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234