Zaterdag 24/10/2020

ColumnMarnix Peeters

De sfeer bleef die avond matig. Stiller dan anders gingen wij te bed

Beeld DM

Marnix Peeters is schrijver en columnist. Onlangs verscheen zijn tiende roman, Oogje.

Mijn vrouw en ik hadden ruzie.

Dat kwam zo: Boef was in de tuin een tunnel onder het hek aan het graven. Wij hadden hem betrapt en na wat vruchteloos gedreig probeerde ik de jonge flurk aan zijn halsband van zijn werk weg te trekken, wat hem niet beviel; hij maakte een bijtbeweging naar mijn arm, waarop ik hem een flinke trap onder de kont gaf.

Dat mag niet, zei mijn vrouw verbijsterd. Je verwoest zijn vertrouwen door een hond te stampen.

Ik zei: als een hond echt niet luisteren wil, moet je ingrijpen. Ze hebben dagen dat ze zestien jaar zijn en alles doen wat niet mag. Als ze naar je hand happen, moet je ze straffen. Als ik zijn tanden had, beet ik in zijn poot, maar die heb ik niet.

De sfeer bleef die avond matig. Stiller dan anders gingen wij te bed. ’s Ochtends had mijn vrouw aan het post-itje voor de dierenarts, die wij die dag zouden bezoeken, naast ‘voorschrift Cerenia’ en ‘tekenpil’ het agendapunt ‘stampen’ toegevoegd.

Je hebt het enige goede gedaan, zei de dierenarts toen wij ons verhaal hadden gedaan. Als Boef je probeert te bijten als je hem terechtwijst en je geeft hem géén Tritt, daal je op de roedeltrap. Hij is nu een halfjaar bij jullie, hij is aan jullie gewend geraakt en zijn drang naar dominantie groeit. Hij zoekt gaatjes om hogerop te kunnen klimmen. Het ziet er vreselijk uit maar je hebt geen keuze.

Het internet spreekt dat tegen, zei ik.

Het internet weet niet wie Boef is, zei de dierenarts.

Opgelucht verlieten wij de praktijk van deze dame – mijn vrouw omdat haar bezorgdheid was weggenomen, ik omdat mijn schuldgevoel was verdwenen dat zich de voorbije uren onderhands van mij meester had gemaakt.

Zo’n arts geeft mogelijk advies op maat, zei ik in de auto. Als morgen een knaap in een Adidasbroek en met een berkenkruistattoo op z’n arm met zijn staffordshire bij haar langskomt, zegt ze mogelijk: in geen geval stampen. Ze weet intussen wel dat wij Boef onder dikke lagen liefde bedelven en alleen maar bezorgd zijn om zijn welzijn.

Ik ben geboren in de tijd toen de pedagogische tik in onmin raakte, zei mijn vrouw. Ik was een braaf kind maar ik kreeg heel soms wel eens een pets op de vingers. Daar was mijn moeder meer van onder de voet dan ik.

In mijn lagereschooltijd werden wij door de meester nog aan de oren getrokken, zei ik. Ik was ook een braaf kind maar ik herinner me die ene keer nog heel goed. Ik heb er weinig lelijks aan overgehouden – hooguit het besef dat sommige mensen bruut zijn en andere mensen zachtaardig, en dat je tussen die twee soorten kunt kiezen.

Om de pijn van zijn inspuiting te verzachten kreeg Boef bij thuiskomst een lekkere Chicken D’light Superstick, die hij in de koele najaarszon op zijn gemak oppeuzelde.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234