Maandag 14/10/2019

Opinie Sammy Mahdi

De schrijnende vaststelling is dat Vlaams Belang van alle partijen zich het vaakst van zijn menselijke kant heeft laat zien

Sammy Mahdi. Beeld Bob Van Mol

Sammy Mahdi is de voorzitter van Jong CD&V.

We zijn onze mensen kwijt. Onze mensen zijn hun mensen geworden. Vleesgeworden stem van extreemrechts. De stem van een partij waarvan Filip Dewinter vorig jaar nog waarschuwde “dat Antwerpen over tien jaar zal worden bestuurd door een neger” of waarvan Tom Van Grieken stelde dat adoptie door een homokoppel “problematisch” is. 

Wij allen, partijen van links tot rechts, zijn aan bezinning toe. En laat de analyses de clichés asjeblieft overstijgen, want na de overwinning van Vlaams Belang werd de trommeldoos aan clichés gisteren weer te snel opengetrokken. Ook mijn spontane reactie dat de kiezer gekozen heeft voor angst in plaats van voor hoop, reken ik daarbij.

Het probleem is (helaas) veel complexer dan dat. Mocht angst de sterkste emotie zijn om verkiezingen te beïnvloeden, dan had het Vlaams Belang deze verkiezingen niet gewonnen. De angst voor de groen-rode tsunami, voor belastingpartijen en zelfs voor een opengrenzenbeleid kwam veeleer van N-VA tijdens deze campagne. Vlaams Belang daarentegen speelde in op frustraties waar je het moeilijk oneens mee kunt zijn. Het veel te kleine pensioen waarmee de Vlaming moet rondkomen. De wachtlijsten in de zorgsector. Het gevoel van straffeloosheid. De portefeuille van de Vlaming. De oplossingen die ze naar voren schoven waren dan wel nog steeds vintage Vlaams Belang, de bokshandschoen bleef achterwege. Ali met de pet krijgt geen vliegenmepper meer te verduren, maar Vlaanderen moet nu eenmaal keuzes maken en dan moet Ali spijtig genoeg helemaal achteraan de wachtrij plaatsnemen. Eerst onze mensen, omdat het niet anders kan.

Of dat is toch wat moest blijken uit de uitgekiende socialemediastrategie van de partij. De bokshandschoen werd een meme of visual die in ieder huishouden blijk gaf van begrip en medeleven. De intense campagne op sociale media heeft gewerkt, zoveel is duidelijk. Analyses mogen dan nog stellen dat de partij in landelijke regio’s sneller mocht plaatsnemen aan de eettafel, toch baren ook de resultaten in verstedelijkte regio’s zorgen. Met 21,7 procent in Sint-Niklaas of zelfs 11,8 procent in mijn Vilvoorde kom je er ook niet met het cliché van de landelijke bange blanke Vlaming. Het probleem is fundamenteler.

Mea culpa

“Traditionele deconnectie”, meer woorden had ik niet nodig om via sms mijn eerste analyse te delen. We zijn niet enkel onze stemmen kwijt, maar ook de voeling met een stuk van de samenleving. En dus is het tijd voor een heel groot mea culpa. Van alle partijen die vandaag in de klappen delen. Want de mensen begrijpen ons niet langer. 

De schrijnende vaststelling is dat Vlaams Belang van alle partijen zich het vaakst van zijn menselijke kant heeft laten zien. Het zit niet verscholen achter een technische beredenering of excuus waar niemand een snars van snapt. Ze spreken met het hart op de tong, inspelend op allerhande frustraties door zich medelevend op te stellen en dat met passie en overtuiging.

Mocht deze lofzang voor een extreemrechtse partij u een ongemakkelijk gevoel hebben bezorgd, dan zijn we al halfweg. Versta me niet verkeerd, samenwerken met Vlaams Belang is nooit een optie. Samenwerken met een partij die de doodstraf wil herinvoeren, de wapenwet wil versoepelen en vakbonden wil uitmelken, zal meer drama’s veroorzaken dan velen vermoeden. Als er één cliché is dat ik absoluut overboord wil kieperen, is het dat een democratie zou betekenen dat je móét samenwerken met een partij die wat stemmen heeft gewonnen. Tegenover die ene Vlaming die voor Vlaams Belang stemde, staan vier Vlamingen die zondag met een slecht gevoel zijn gaan slapen. Een democratie vorm je nog altijd met een meerderheid. Wat mij betreft mag het cordon sanitaire vallen, het zal alleen zonder mij zijn.

Cordon sanitaire of niet, deze verkiezingen hebben duidelijk gemaakt dat de politiek aan bezinning toe is. Niet door mee op te schuiven in de extreemrechtse richting van het Vlaams Belang. Politieke partijen mogen niet de fout maken te denken dat xenofobie en populisme the way to go zijn. Wat ze allemaal wel moeten doen, is ergens overtuigd voor staan en strijden tegen iedere schandvlek die de samenleving volgens hun respectievelijke eigen ideologische vlek kleurt. Schandvlekken genoeg in de samenleving door mijn oranje bril, tijd om dié eindelijk op te kuisen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234