Zondag 17/11/2019

Opinie

De Saudi’s hebben de VS meer nodig dan omgekeerd

Maureen Dowd. Beeld rv

Maureen Dowd is columniste van The New York Times.

Ooit tafelde ik eens met een rijke Saudi. Halfweg het interview schoof hij een langwerpige juwelendoos over de tafel in mijn richting. Er stak een duur juweel in. Ik begon te lachen en legde uit dat ik een journalist was en dergelijke luxueuze geschenken niet kon aanvaarden. Hij zei dat hij het begreep. Ongeveer tien minuten later voelde ik een tik tegen mijn knie. Het was weer dezelfde doos, maar ditmaal stiekem aangeboden. Saudi’s zijn meesters in geldelijke regelingen. Als je hun gunsten niet onmiddellijk aanvaardt, vinden ze wel een andere manier om je medewerking af te kopen.

Hollywood, Silicon Valley, presidentiële stichtingen, investeringsmaatschappijen met politieke connecties, think tanks, universiteiten en Trump-ondernemingen zwemmen in het Arabische geld. De Saudi’s beantwoorden de Amerikaanse hebzucht en doen de dollartekens opspringen waar ze hun opwachting maken.

Donald Trump, misschien wel de enige die nog meer tuk is op royaal vertoon van luxe dan Saudi’s, is verblind door de Saudische belofte om voor miljarden euro’s aan Amerikaanse wapens te kopen, net zoals hij zich bij zijn bezoek aan het koninkrijk geflatteerd toonde door de Saudische zwaardendans en de gekke seance met zijn handen op een lichtgevende wereldbol waaraan hij deelnam (samen met de Egyptische president Fatah-el-Sisi en koning Salman).

Idiote Midden-Oosten-strategie

Zelfs voor de bloedstollende executie van journalist Jamal Khashoggi vanwege zijn gerechtvaardigde kritiek op kroonprins Mohammed bin Salman was het duidelijk dat Trump en zijn schoonzoon Jared hun idiote Midden-Oosten-strategie hadden uitgebouwd rond een koelbloedige en roekeloze autocraat.

De prins zwakte de draconische regels voor Saudische vrouwen wat af om zich een air van liberale visionair aan te meten. Maar tegelijk sloot hij vrouwelijke activisten op samen met leden van de koninklijke familie en zakenlui, en folterde hen. Daarnaast maakte hij de VS medeplichtig in een groteske oorlog in Jemen, waar hij volop Amerikaanse bommen dropte zonder zich te bekommeren om de vele burgerslachtoffers.

De afschuw die de Saudi’s opwekken met hun onmenselijk gedrag – van onthoofdingen tot de religieuze politie die tienermeisjes zonder hoofddoek een brandende school injoeg in Mekka in 2002, tot de koelbloedige moord op de
Washington Post-columnist Khashoggi – menen ze te kunnen weg masseren met olie en geld.

En waarom zouden ze niet? Onze vergiftigde alliantie met de Saudi’s bulkt van de cynische deals. Na de olieboom aan het einde van de jaren zeventig was de islamitische clerus woest op het hedonistische gedrag van de koninklijke familie. Om hun hypocriete levensstijl te kunnen voortzetten, offerden de royals de culturele vrijheid en de vrouwenrechten op als een zoethoudertje voor de fundamentalisten, lieten ze antiwesterse geestelijken vrijelijk prediken, koranscholen oprichten en lieten ze de geldschieters van het terrorisme hun gang gaan.

Zelfs toen we de Saudi’s prezen als onze partners in de strijd tegen het terrorisme, koesterden ze de monsters die het op ons gemunt hadden. Zeventien jaar voordat het Saudische moordcommando naar Istanbul trok om Khashoggi levend in stukken te hakken, reisde een ander psychotisch moordcommando naar de VS om van vliegtuigen vol passagiers vliegende bommen te maken. Osama Bin Laden en 15 van de 19 kapers op 9/11 waren Saudi’s

In de jaren voor 9/11 dwarsboomde de Saudische koninklijke familie herhaaldelijk Amerikaanse pogingen om Al Qaida aan te pakken. Ze bleven onze gewaardeerde vrienden. Het Witte Huis stond prins Bandar, een vriend van de familie Bush, toe om Bin Ladens familieleden en andere rijke Saudi’s met jets uit Amerika te smokkelen na de aanslag op de Twin Towers. Zelfs Barack Obama weigerde acht jaar lang om een ‘classified’ document uit 2002 vrij te geven waarin gedetailleerde contacten werden beschreven tussen Saudische ambtenaren en enkele 9/11-kapers.

Faust-achtige deal

De Faust-achtige deal bestond hierin: zolang de Saudi’s onze olieprijs laag hielden, onze gevechtsvliegtuigen kochten, een onderkomen boden aan onze vloot en drones, konden ze hun land trots in de middeleeuwen houden. Het was een algemeen aanvaarde wijsheid dat het geen zin had om de Saudi’s onder druk te zetten omwille van hun feodale schending van vrouwen- en mensenrechten, omdat ze dan alleen maar hun hielen dieper in het zand zetten.

Tijdens de eerste Golfoorlog waren een groep van artistieke en gestudeerde Saudische vrouwen onder de indruk van de vrouwelijke Amerikaanse soldaten en maakten een enthousiaste joy ride. Ze werden meteen door de geestelijken gebrandmerkt als hoeren, kregen doodsbedreigingen en verloren hun job. Autorijden voor vrouwen, al gebannen door het gewoonterecht, werd officieel illegaal. De VS zwegen in alle talen.

De Saudi’s hebben de VS meer nodig dan wij hen. We produceren nu meer olie dan zij. En toch blijven we hen verwennen en schermen we hen af voor de verantwoordelijkheid die ze dragen voor hun barbaarse gedrag. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234