Woensdag 12/05/2021
Bart Eeckhout Beeld DM
Bart EeckhoutBeeld DM

StandpuntBart Eeckhout

De regering heeft, in kleine lettertjes, een belangrijke voorwaarde aan de timing van de ‘Bevrijding’ gekoppeld

Bart Eeckhout is hoofdredacteur.

Met een vette, geschiedkundige knipoog hebben ’s lands regeringen de start van de ‘bevrijding’ uit de coronapandemie vastgepind op 8 mei, de dag waarop in 1945 de Tweede Wereldoorlog officieel beëindigd is in Europa.

Behalve een historische datum is 8 mei natuurlijk ook gewoon een politiek compromis. Het is de keuze voor het midden tussen 1 en 15 mei, de mogelijke openingsdagen voor, onder meer, de horecaterrassen waarover de voorbije tijd gloedvol gediscussieerd is. Puur politiek gezien is het daarom wellicht ook een handige datum: niemand kan er echt blij mee zijn, maar de sudderende rebellie lijkt ook alweer gesmoord.

Natuurlijk is een concreet perspectief op een normaler, vollediger samenleven heel erg welkom. Misschien is de omzetting van de vervloekte avondklok in een samenscholingsverbod nog wel de belangrijkste beslissing. Je vult er geen caféterras mee en een normalisering is het allerminst, maar vanuit rechtsstatelijk standpunt is het een gezonde, logische stap die al veel eerder gezet had moeten zijn.

Is het voorts verstandig om op 8 mei de bredere versoepeling van de vrijheidsbeperking ‘definitief’ in te zetten? Dat valt eigenlijk niet te zeggen. De regeringen weten het zelf ook niet. Daarom hebben ze, in kleinere lettertjes, toch een belangrijke voorwaarde toegevoegd aan de timing: de druk op intensieve verzorging moet “duurzaam verminderen”. Een voorwaarde die voorts wel vaag blijft.

Maar zelfs de halvering van de ic-bezetting, die de regering voor juni wel vooropstelt, is niet zo vanzelfsprekend. Om van een covidbezetting van 500 naar 1.000 ic-bedden te gaan, hadden we precies een maand nodig. Er rest dus niet zo heel veel tijd om dat cijfer weer te halveren.

Dat is geen gevoelloos cijferfetisjisme. De druk op de ziekenhuizen en met name op de afdelingen intensieve zorg blijft reëel. Neem je dat als graadmeter, dan is er eigenlijk nog altijd bijzonder weinig ruimte voor gelijk welke versoepeling. Tegelijk is ook het maatschappelijke afhaken, de demotivatie, de algehele mentale versombering en het broeiende verzet reëel. Tussen die twee realiteiten hebben de regeringen van dit land een middenweg proberen te vinden. Die strategie is begrijpelijk en verdedigbaar, maar niet zonder risico in een strijd tegen een virus dat nooit ofte nimmer een middenweg moet vinden.

De weg naar de bevrijding is dan ook geen met rozen bezaaide boulevard. Het is een kronkelig geitenpaadje dat een weg zoekt tussen blijvend verontrustende cijfers en hoop op verbetering, mede aangevuurd door een vaccinatiecampagne die eindelijk op tempo komt.

Het einde komt stilaan in zicht. Het is geen moment te vroeg. Maar we zijn er nog niet. Want als de metaforiek van oorlog en bevrijding dan toch gebezigd wordt, herinneren we ons best ook dat in de laatste oorlogsweken overmoed en vrijheidsdrang vaak nog te veel onnodige en onschuldige slachtoffers maakten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234