Maandag 17/06/2019
Mark Coenen. Beeld rv

Column Mark Coenen

De nieuwe VB-generatie laat het schelden op journalisten en ander stemgerechtigd tuig in publiek over aan de N-VA

Mark Coenen is columnist.

Marlon Brando, in The Wild One, een film uit 1953. Lid van de Black Rebel Motorcycle Club. Kek petje op. Men vraagt hem: “Waar ben je eigenlijk allemaal tegen?” Brando, met een gezicht uitgestrekener dan iets dat van de droogkuis komt: What d’you got? Wat heb je allemaal?

Rebel without a cause. Wat u ook zegt: ik ben tegen. Ennui in de jaren 50 met een rechtstreekse lijn naar nu. Roep maar iets en ik ben tegen. Consequent in de contramine. Maar dan niet op een benepen manier, maar eentje met ruimte voor aangebrande humor en veel drank: dat was de gouden formule van het Belang.

Voorbeeldje: zij organiseerden in de aanloop naar de verkiezingen in alle studentensteden evenementen onder de noemer Schild en Pinten. Een tsunami van gratis vaten. Rechts is rock’-n-roll. Je kon op de koppen lopen.

Piketty

Anderen schreven een boekje, dat iedereen kocht maar niemand las, omdat het eigenlijk bedoeld is om de eigen achterban bij de les te houden. De nieuwe Piketty heet Identiteit. Als Van Grieken dit jaar meedoet voor een Effie-award wint hij met de vingers in de neus.

Tot voor kort werden de Belangers weggezet als ranzige racisten die overladen met tatoeages hun tegenstanders de kop willen inslaan, zeker als ze van een ander pigment zijn. Hooligans. De strategie van het stekelvarken: als er iemand iets verkeerd zegt geef ik er een mot op.

De uit massageolie en siervernis opgetrokken nieuwe generatie is veel slimmer en laat het schelden op journalisten en ander stemgerechtigd tuig in publiek over aan de N-VA: de cultuur van de verzuurde verongelijktheid. Korte lontjes. Krampachtige gelijkhebberij die niemand gelooft.

‘A basket of deplorables’

Het is dezelfde fout die Hillary Clinton maakte in de aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen: zij sprak over potentiële Trump-stemmers als behorende tot “a basket of deplorables” – een bende stakkers.

De stakkers van Amerika zijn de paljassen van Vlaanderen, die wraak namen op de enige plek waar ze nog iets te betekenen hebben: het stemlokaal. Late verontschuldigingen hielpen niet meer, het Belang in een zetel naar de meet.

Je zal er de Handige Harry’s van het Belang niet op betrappen: ze bouwen een feestje en gebruiken Filip Dewinter uitzonderlijk als ranzige uitlaatklep, al mag die blij zijn dat hij nog één keer mee mag in het busje.

Een voetbalclub

Een politieke partij is een voetbalclub. Je wordt kampioen als je thuis alles wint en op verplaatsing niet te veel punten verliest. En je verandert tijdens de match liefst niet van systeem, zeker niet in de verdediging.

Deze campagne speelden alleen het Belang en de PvdA – en op het einde de sp.a met haar pensioenverhaal – thuis. Alle anderen gingen uit eigen beweging op verplaatsing.

Vroeger de kracht van verandering, nu het kan anders: niemand die het verschil nog zag. Achteraf is alles makkelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden