Woensdag 29/01/2020
Beeld rv

Standpunt Douglas De Coninck

De mensenkeuring bij een volksjury ouderwets en paternalistisch? Meer ‘business as usual’ dan dit ga je niet vinden

Douglas De Coninck is journalist voor De Morgen

De Twaalf weten zelf nog niet of ze dinsdag op het grote euthanasieproces zullen worden uitgeloot om in de jury te zetelen, maar gemanipuleerd worden ze wel al. Deze week zei strafpleiter Walter Van Steenbrugge, advocaat van huisarts Joris V.H., in Nieuwe feiten: “Wanneer ik te weten kom dat een kandidaat-jurylid heel streng religieus is, dan ga ik betrokkene effectief wraken.”

Publicist Mark Van de Voorde noemde dat  “een aanval op de rechtsstaat”. Paul Quirynen sprak op vrt.be van “een kaakslag tegenover eenieder die vanuit een christelijke inspiratie leeft”. Van de eerste wil je aannemen dat die niet zo goed op de hoogte is van hoe een assisenproces verloopt. Bij iemand die tot voor kort zelf advocaat was, ligt dat iets lastiger.

Een assisenproces begint zo. 75 hoogst onwennige mensen schuifelen met hun convocatiebrief de zaal binnen. Na een eerste ronde, waarbij ongeveer de helft zichzelf heeft weten te wraken met ziektebriefjes en lezingen op buitenlandse congressen die nét toevallig dié week staan gepland, bijven er nog een 30-tal pechvogels over. Die worden een na een naar voren geroepen.

Er wordt niks gezegd, alleen gekeken. Zowel het Openbaar Ministerie als de verdediging hebben recht op 7 wrakingen. Dat betekent dat zij 7 keer puur op intuïtie kunnen aangeven: “Deze niet.” Natuurlijk is het meer dan intuïtie. Voor het proces begint ontvangen alle procespartijen de namenlijsten. Reken maar dat in alle betrokken advocatenkantoren en het parket-generaal in Gent mensen wekenlang bezig zijn geweest met het opmeten van digitale voetafdrukken.

Op het proces rond de aanslagen op het Joods museum gebruikte het federaal parket bijna al z’n wrakingen om al wie er een beetje uitzag als mogelijke moslim uit de jury te weren. Op elk assisenproces waar een man terecht staat voor partnergeweld zal zijn advocaat aansturen op een jury met zo weinig mogelijk jonge vrouwen. Is de moordverdachte een hormonenboer, dan heb je als advocaat liever geen bioboer in de jury. Je kunt die mensenkeuring ouderwets en paternalistisch vinden, maar meer business as usual dan dit ga je niet vinden. Het enige wat met de gespeelde verontwaardiging over de uitspraak van Van Steenbrugge is bereikt, is dat hij nog voor de start van het proces in het hoekje is geduwd van vijandigheid tegenover de nog uit te loten jury.

De betere vraag is misschien: hoe valt te verklaren dat 18 jaar nadat dit land het tweede ter wereld werd met een euthanasiewetgeving, we opnieuw drie artsen in een beklaagdenbank hebben zitten op betichting van moord? Ruikt dit niet een beetje naar de wraak van een aantal goed gepositioneerde mensen in de magistratuur die nooit hebben kunnen leven met de euthanasiewet?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234