Zondag 13/06/2021

Column

De meisjes dansen de coronamoeheid aan flarden

Kopje voor online en editie Hilde Van Mieghem Beeld DM
Kopje voor online en editie Hilde Van MieghemBeeld DM

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Rillend van de kou met rode neusjes staan ze te wachten tot ik actie roep. Dan rent er eentje het bruggetje op en verandert van een vis-noch-vlees­meisje in een zwaan. Ze is geen kind meer maar nog net geen puber. De sierlijkheid waarmee ze beweegt, de lange slanke hals, het parmantige hoofdje met de strakke knot, de kracht in de benen, de elegante voeten op de pointes en haar concentratie zijn ontroerend.

Midden op een ijzeren bruggetje over een kanaal vlak bij het Gravensteen danst het lichtvoetige meisje alsof haar leven ervan afhangt. Magisch. Ze daagt de zwaartekracht uit en laat je moeiteloos het wolkendek dat boven het middeleeuwse centrum van Gent hangt vergeten. Stralend als de zon tovert ze bij iedereen die toekijkt een glimlach op het gelaat. Gewichtloos fladdert ze als een vlinder de brug over. Meteen gevolgd door een tweede ballerinaatje en als die aan de overkant is weer een derde.

Eén brug verder staan wij, camera, geluid en ik. Mensen verzamelen zich op veilige corona-afstand om ons heen en ik hoor ze vol bewondering kreetjes slaken achter hun maskers. De meisjes dansen de coronamoeheid aan flarden en er barst spontaan een applausje los na de laatste take.

Wij lopen naar het bruggetje voor closere shots en inserts van voeten, handen en ogen. Vol verwachting kijken de meisjes me aan. Was het goed? Ben je tevreden? En of ik dat ben. Hun knokige knietjes rillen van kou en opwinding. Hoe vaak ik ook voorstel om tussendoor even naar binnen te gaan, ze willen niet. Hun gretigheid om hieraan mee te doen raakt me.

“Nee, mevrouw, we hebben het echt niet te koud!” Ik heb het opgegeven om te zeggen dat ze me bij mijn voornaam mogen noemen, ze blijven keurig mevrouw zeggen. Ik hou van deze leeftijd, nog net niet oud genoeg om brutaal en mondig uit de hoek te komen maar toch ook niet meer zo jong dat ze zich verlegen achter moeder of vader verstoppen.

Ze zitten duidelijk in het laatste stadium van de lelijke-jonge-eendjes­fase en als ze dansen is de zwaan oogverblindend aanwezig.

Ze zijn zo blij dat ze eindelijk eens het huis uit mogen. Ze vertellen me vol vuur over hoe moeilijk het is om les te krijgen via Zoom. Hoe ze in de beslotenheid van hun kamertjes de pliés, relevés, ports de bras, ronds de jambe en developpés moeten oefenen.

Uitbreken willen ze, vliegen, de wereld met verstomming slaan.

Uren later lig ik in een gloeiend heet bad op te warmen, na een hele dag buiten zit de kou tot diep in mijn botten. Van Morrisons ‘Ballerina’ knalt loeihard door de kamer.

Ik denk weer aan hun jeugdige verwondering, hun grootse verlangen om de wereld te veroveren, en schep moed voor de auditie die ik nu maandag moet doen: een belangrijke rol in een Nederlandse film die volgende zomer in Indonesië gedraaid wordt.

Ik zag ertegenop maar de passie van de danseresjes werkt aanstekelijk en ik neem me voor om mijn kinderlijke onschuld aan te boren en vol overtuiging en harts­tocht het beste van mezelf te geven. Ik wil het doorgewinterde - het kennen van het slaan van de zweep - achter me laten en als een zwaan de regisseur van zijn sokken blazen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234