Maandag 21/10/2019

Column

De meeste mannen halen meestal een gemiddelde van drie keer

Julie Cafmeyer is theatermaakster en schrijfster. Zij en Mark Coenen schrijven om de andere dag een column voor De Morgen.

Hoewel ik al jaren in Antwerpen woon, was ik nog steeds gedomicilieerd in mijn ouderlijk huis in Lier. Ik verhuis en reis veel, dus vind het handig om één vast adres te houden. Nu begon het stadsbestuur door te krijgen dat ik nooit reageer op de administratieve brieven die ze mij versturen.

Iemand kwam op het lumineuze idee om te onderzoeken of ik wel degelijk woon op mijn domicilieadres.

Acht keer stond de wijkagent voor de deur. Respect voor deze wijkagent, de meeste mannen halen meestal maar een gemiddelde van drie keer. Een gemiste ontmoeting dus. In plaats van een lief briefje onder de deur te schuiven, schrapte hij mijn naam uit het bevolkingsregister.

Na deze ontdekking bel ik naar het stadsbestuur van Lier. Ik krijg een vrouw aan de lijn. Ze zegt: “Volgens de wet moet u ingeschreven staan op de plek waar u het meest bent. Waar is dat, mevrouw?” 

“Ik bevind mij overal en nergens. Dat is wat mij drijft. Ik reis de wereld rond. Ik slaap graag in vreemde bedden. Je leert jezelf op een andere manier kennen in een hotelkamer of het bed van je minnaar.” 

De vrouw in kwestie is niet echt in de stemming om mijn existentiële drijfveren te bespreken:  “Mevrouw, ik wil nu weten waar u het meest verblijft.”

“Als ik nu verkies om het merendeel van mijn tijd in een illegale blokhut aan een waterval te spenderen. Gaat u me dan domiciliëren aan die waterval? Het is toch mijn zaak waar ik het meest verblijf? Bovendien verandert het van dag tot dag. De juiste plek vinden om te leven is een mysterie. De zoektocht daarnaartoe is een vrijheid die ik opeis. We zijn toch geen robots?”

“Om eerlijk te zijn weet ik dat niet meer zeker, mevrouw. Hoe langer ik aan dit loket werk, hoe meer ik begin te twijfelen.”

Zwevend

Ik laat me inschrijven in de stad Antwerpen en krijg bezoek van de wijkagent. Hij moet controleren of ik hier wel degelijk woon. Hij zegt: “Eigenlijk bestond jij een paar weken niet. Of ja, je had nog wel een identiteit, maar je identiteit was zwevend.”

De wijkagent zegt dat hij vaak bij mensen komt die liegen over hun domicilieadres. Soms controleert hij zelfs het ondergoed. Ik zeg: “Als je wilt, mag je mijn ondergoed ook controleren.”

Nu staat hij in mijn slaapkamer. Ik zeg: “Ik woon hier eigenlijk niet. Ik ben een nomade die door de woestijn wil zwerven, die wil verdwijnen in het bed van een vreemde, die de tijd wil vergeten door het geluid van een waterval.” 

Hij raakt nu mijn kanten slipje aan. Ik zeg: “Wil je nog eens zeggen wat je zonet zei?” Hij zegt: “Jij bestaat niet, je identiteit is zwevend.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234