Zaterdag 18/01/2020
Beeld rv

Column

De man zet foto’s van zichzelf in latex outfits op Tinder die hem bitter weinig likes opleveren. Waar zijn toch al die fetisjisten?

Julie Cafmeyer is columnist. 

Afgelopen weekend was ik ingehuurd door een kerstmarkt om mensen te helpen bij het schrijven van een nieuwjaarsbrief. Ik stelde iedereen die aan mijn tafeltje kwam zitten dezelfde vraag: welke boodschap wil je nog overbrengen alvorens 2020 ingaat?

Een man met zwarte krullen twijfelt of hij een brief wil schrijven aan zijn nieuwe vriendin die hij nog maar drie dagen kent of aan zijn ex met wie hij 20 jaar getrouwd was. Hij besluit zijn ex te schrijven. Hij schrijft dat hij het zo jammer vindt dat alles is misgelopen, maar dat hij voor altijd een warme herinnering aan haar zal hebben. Hij hoopt dat ze die warmte zullen doorgeven aan hun kinderen.

Een moeder wil haar dochter een kindje toewensen. Het ligt wat gevoelig, want ze probeert al zo lang. Ze denkt diep na om deze delicate boodschap zo positief mogelijk over te brengen: “Ik hoop dat de juiste prikjes de juiste uitwerking zullen hebben.”

Een vrouw in een fluorescerend groene trui vertelt me dat haar oma het hele jaar op dieet was en na vele gewichtsschommelingen nog precies evenveel weegt als vorig jaar. Ze wenst haar wat minder jojo-effect toe.

Een man met een lange baard besluit om geen brief te schrijven. Er woedt zoveel verlangen in hem maar hij geraakt het nergens kwijt. Hij heeft zin om zijn mannelijke seksualiteit te exploreren, maar vindt geen weerklank. Hij zet foto’s van zichzelf in latex outfits op Tinder die hem bitter weinig likes opleveren. Waar zijn toch al die fetisjisten? In plaats van een brief te schrijven swipet hij naar rechts bij een foto van een meisje in kanten lingerie.

Een avontuurlijke vrouw van 96 bedankt haar man voor de dagelijkse portie vrijheid die ze van hem krijgt. Ze schrijft haar zinnen neer terwijl ze mysterieus naar me lacht.

Een jonge tuinman schrijft zijn vriendin dat hij volgend jaar verder wil werken aan hun liefdestuin. Hij vraagt me of zijn brief niet te melig overkomt.

Een vrouw van mijn leeftijd schrijft haar ouders dat ze hen dankbaar is voor al de steun die ze haar leven lang kreeg. Toch heeft ze na al die tijd het gevoel dat ze haar ouders niet kent. Wie zijn zij? Wat is hun verdriet?

Een jonge vrouw met rode lippenstift schrijft haar prille geliefde een brief. Ze vertrouwt me toe dat ze lijdt aan een bizarre mix van verlatingsangst en bindingsangst. Ze is bang om hem te verstikken met haar liefde, maar is ook bang om zijn vriendin te zijn. Toch wil ze hem schrijven dat ze dankzij hem het gevoel krijgt dat ze weer kan liefhebben. Ze kijkt uit naar een zomer met hem. Als ze klaar is, zegt ze: “Ik denk niet dat ik de brief zal afgeven.”

En zo kijk ik gefascineerd naar zovele mensen die hun woorden wikken en wegen om steeds weer dezelfde boodschap op een nieuwe manier over te brengen: Ik zie u zo graag. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234