Zaterdag 01/10/2022
Mohamed Ouaamari. Beeld DM
Mohamed Ouaamari.Beeld DM

ColumnMohamed Ouaamari

De les uit 2021 is dat we deze pandemie niet al dansend maar al kruipend zullen uitkomen

Mohamed Ouaamari is auteur van Groetjes uit Vlaanderen. Zijn column verschijnt tweewekelijks.

Mohamed Ouaamari

Midden in de depressieve coronawinter van 2020 raakte het nieuws bekend: de redding was nabij! Coronavaccins werden door de fabrikanten aangeprezen als bijzonder effectief, de wereld slaakte een zucht van opluchting. In 2021 zou eindelijk het rijk der vrijheid aanbreken, de roaring twenties konden beginnen. Men voorspelde gatsbyaanse losbandigheid. We zouden al dansend de pandemie uitkomen en zo het doemjaar 2020 voorgoed achter ons laten. Park Spoor Oost, mijn priklocatie deze zomer, leek wel een festivalterrein waar onze bovenarmen werden verwelkomd met luide muziek en andere randanimatie. Allemaal stralende gezichten van vrijwilligers die dachten ons te begeleiden naar het einde van de pandemie.

Hoe die roaring twenties er uiteindelijk uitzien in december? Iedereen een wisser in de neus, de ronkende dampkap op waardoor je hard moet roepen tegen de hardhorige en dik ingepakte bomma die ligt te koukleumen aan tafel omdat het raam openstaat. Of wanneer je met kerstavond denkt een rustig bezoek te brengen aan de cinema , maar vervolgens opmerkt dat de parking overstroomt van gele nummerplaten: Nederlandse maatregelenvluchtelingen die deze dagen onze stad overspoelen. (Overigens zijn zij de enige vluchtelingen die Bart De Wever (N-VA) met veel plezier en goesting opvangt: ‘Wir schaffen das!’, klinkt het vanuit het stadhuis. De Antwerpenaar die nergens geraakt door de Hollandse bezetting, zal opmerken dat dit een historische fout is van onze burgervader.)

Maar goed, ondertussen heb ik vorige week een opfrisvaccin in mijn arm geprikt gekregen. Geen festivalsfeer meer op de priklocatie, de euforie maakte plaats voor virusmoordende efficiëntie en angst voor de omikronvariant. Opgedoken in Afrika, klaar om heibel te schoppen in West-Europa.

Terwijl de verpleegster mijn derde prik serveerde, stelde ik mij de vraag of deze dosis Moderna niet beter was verdwenen in een bovenarm van gezondheidswerkers of kwetsbare mensen in een derdewereldland. Westerse landen doneren minder vaccins dan beloofd aan Covax. En als ons land bijvoorbeeld dosissen doneert, zijn dat Johnson & Johnson- en AstraZeneca-vaccins die wij zelf niet meer inzetten wegens te weinig efficiënt. Dit doet mij denken aan afgedankte lijnbussen die na zoveel jaren ergens opduiken in Congo of Cuba.

Zolang westerse landen vaccins blijven hamsteren alsof het toiletpapier is in het jaar 2020, weten we niet welke verrassingen er kunnen opduiken en wanneer dat vervloekte rijk der vrijheid nu eindelijk aanbreekt.

De les uit 2021 is dat we deze pandemie niet al dansend maar al kruipend zullen uitkomen. Dat wanneer we de vrijheid aanschouwen, we naar onszelf kijken en alle kleerscheuren en wonden opmerken van in de modder te moeten ploeteren; we achterom kijken en stilstaan bij wat en wie we afgelopen jaren allemaal verloren zijn. Ik heb leren aanvaarden dat dit moment onvoorspelbaar is.

Voor zeer weldra: gelukkig nieuwjaar, beste lezers. En vergeet niet af en toe te kijken of de bomma is doodgevroren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234