Woensdag 17/07/2019
Bart Eeckhout. Beeld rv

Standpunt Bart Eeckhout

De landelijke gemeentes zijn in een perfecte storm terechtgekomen

Bart Eeckhout is hoofdredacteur. 

Met een uitzonderlijke gezamenlijke noodoproep kloppen de zestien burgemeesters van de landelijke gemeentes in de West-Vlaamse Westhoek aan de poorten van de nogal druk met zichzelf bezig zijnde Wetstraat. De burgemeesters eisen een rechtvaardiger verdeling van de overheidsmiddelen, zodat ze hun burgers niet langer hoeven te frustreren met verminderde dienstverlening.

Het zou makkelijk zijn om deze noodkreet weg te wuiven als het gejammer van de zoveelste belangengroep voor meer centen. Die reactie zou arrogant en onjuist zijn. Er is een probleem in het landelijk gebied, en het is een probleem dat de toekomstige Vlaamse regering, als de politieke spelletjes ooit uitgespeeld raken, moet en kan oplossen.

Het idee van achterstelling in de van Brussel mentaal of geografisch afgelegen gemeentes, suddert al langer. Het is gebaseerd op de realiteit van een scheefgetrokken verdeling van overheidsmiddelen.

Karpersprong

Het resultaat van die bestuurlijke verwaarlozing kwam onverwacht fel naar boven aan de stembus, waar juist in die gemeentes radicaal-rechts een karpersprong maakte. De bom barst nu goed los met de introductie van de Mobiscore. Dat blijft een op zich handig en onschuldig hulpmiddel voor een betere ruimtelijke ordening, dat door zijn individuele quotering evenwel mensen de indruk geeft dat zij gestraft gaan worden voor decennia verrommeld beleid.

Het verzet tegen die Mobiscore, als symbool van bestuurlijke hooghartigheid, leidt tot twee tegengestelde politieke reacties. Aan progressieve zijde klinkt meewarigheid omdat het platteland het nog altijd niet begrepen heeft. Aan conservatieve zijde wordt het verzet als voorwendsel aangegrepen om vooral te blijven niets doen aan ruimtelijk, mobiliteits- of klimaatbeleid. Beide reacties zijn even contraproductief.

Empathie

Voorop staat dat een betere ruimtelijke ordening cruciaal voor al wie klimaatzorg werkelijk ernstig neemt. De kwestie is: hoe komen we tot die betere ruimtelijke ordening? Niet met de stormram van het eigen gelijk, evenmin met de ontkenning van de realiteit.

Wie beleid effectief ten goede wil keren, zal empathie moeten tonen. Bij het keren van een tanker is geleidelijkheid geboden, zodat niemand overboord slaat.

Het is het empathisch onvermogen van de hogere overheden dat de landelijke gemeentes en vele van hun inwoners zuur opbreekt. In plaats van op een rustig kerende tanker, komen ze in een perfecte storm terecht. De staat trekt er zich terug uit geldnood of ideologische overtuiging, de bevolking veroudert en heeft onbeantwoorde (zorg)noden, de nieuwe economie slaat kraters in het lokale weefsel, een pensioenbom tikt onder de gemeentekas.

Het zou perfect mogelijk moeten zijn om de zeer reële noden van het platteland te lenigen en tegelijk een vooruitziend beleid te voeren. Dat zal centen kosten, ja. Maar vooral ook aandacht voor wie vreest een stuk te verliezen van wat hem of haar nu dierbaar is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden