Zondag 02/10/2022
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

De huidige bewoner van de Wetstraat 16 is van plan om na de verkiezingen van 2024 op zijn post te blijven. Maar er zijn kapers op de kust

Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Zijn column verschijnt op maandag.

Alain Gerlache

Eerste minister, dat is toch a hell of a job! Vorige vrijdag kon premier Alexander De Croo (Open Vld) eindelijk aankondigen dat we naar code oranje overgaan. “We zullen een veel luchtigere lente meemaken”, verklaarde hij. Minder dan 24 uur later riep hij de Belgen in Oekraïne op om het land te verlaten. De waarschuwingen vanuit de Verenigde Staten noemde hij “zeer verontrustend”. Code rood aan de grens tussen Oekraïne en Rusland waar oorlog dreigt? Voor elk goed nieuwsbericht staan in de Wetstraat 16 tien onheilsboodschappen te wachten. Toch lijkt de huidige bewoner van plan om na de verkiezingen van 2024 op zijn post te blijven. Of dat lukt zal natuurlijk van de kiezers afhangen, maar er zijn kapers op de kust. Zeker aan de Franstalige kant.

Op rechts maakt Georges-Louis Bouchez (MR) geen geheim van zijn ambities. Hoe vlugger hoe beter voor die ongeduldige jongeman. Daarom werkt hij zo hard aan zijn imago in Vlaanderen en stopt hij zo veel tijd in interviews en ontmoetingen in het noorden van het land. Niet zonder succes, want blijkbaar valt zijn optreden in de smaak bij Vlaamse behoudsgezinde kringen. Dat hij nog geen Nederlands spreekt, zien ze door de vingers.

Bij Open Vld zijn ze minder enthousiast. Voormalig partijvoorzitter Karel De Gucht noemde Bouchez dit weekend opnieuw “een populist die ons pijn doet in Vlaanderen. Hij trekt er zich geen barst van aan dat zijn zusterpartij de premier levert. Dat kan hem gestolen worden.” Je kunt je zelfs afvragen of de huidige premier ofwel een bijkomend slachtoffer is van zijn persoonlijke strategie, ofwel een rivaal die moet worden verwijderd.

Zelfs als de MR de grootste partij wordt in het zuiden van het land weet Bouchez immers heel goed dat hij de zegen van Vlaams rechts zal moeten krijgen om zijn droom waar te maken, net zoals dat het geval was met Charles Michel (MR). Zijn recente coming-out als rechtse politicus – een primeur voor een voorzitter van de Franstalige liberalen – past eveneens in de strategie om Vlaanderen te veroveren. De MR heeft geen concurrenten op rechts en dus ook geen enkele reden voor die stellingname, want de partij kan alleen in het centrum stemmen winnen. Maar wanneer de persoonlijke machtsstrategie van de leider de eerste prioriteit wordt, zijn de partijen slechts instrumenten in dienst van de ambitie van hun voorman.

Dat zien we ook in de Franse verkiezingscampagne, die in het zuiden van het land nauwlettend wordt gevolgd. Alleen moet je op je hoede zijn voor concurrenten binnen de partij. Jean Luc Crucke (MR) heeft zijn lesje al geleerd. Sophie Wilmès (MR), altijd koploper in de opiniepeilingen in het zuiden van het land, zou volgens de geruchten in aanmerking komen als toekomstig secretaris-generaal van de NAVO. Waarschijnlijk hoopt niemand zo vurig dat die geruchten kloppen als de voorzitter van haar partij.

Lees ook

Paul Magnette en Thomas Dermine: ‘Het probleem van deze regering kun je samenvatten in twee letters: MR’

Karel De Gucht: ‘Een regering met Vlaams Belang wordt de dood van N-VA’

De vervaldatum van Vivaldi:hoelang wil Magnette nog in de ploeg van De Croo spelen?

Voor zijn directe concurrent op links, Paul Magnette (PS), ziet het er heel anders uit. Hij is discreter over zijn ambities voor de toekomst. Maar zijn haast melancholieke zinspelingen in interviews op het afzien van het premierschap op het einde van de vorming van Vivaldi en zijn kritiek over de werkmethode van de huidige premier laten weinig twijfel bestaan over zijn belangstelling voor de 16. In tegenstelling tot zijn liberale rivaal moet Magnette – die perfect tweetalig is – echter eerst de Franstalige kiezers achter zich krijgen. Hun steun moet hem ‘incontournable’ maken voor Vlaanderen waar zijn ideologie minder succesvol is, om het zacht uit te drukken. Om die steun te krijgen moet de PS weerwerk bieden tegen de aanhoudende aanvallen van de PTB, de concurrentie van Ecolo rond thema’s zoals de klimaatverandering, en de alomtegenwoordigheid in de media van de voorzitter van de MR.

Een aartsmoeilijke taak die de voorzitter van de Parti Socialiste onder druk zet. Verklaart dat Magnettes mediaflaters, zoals de uitspraken over e-commerce die hem vorige week veel schade hebben berokkend? Zelfs binnen de PS hoor je nu zeggen dat je wel een briljante universiteitsprofessor kunt zijn maar toch politiek gevoel en koelbloedigheid kunt missen. Om de positie van zijn partij in Wallonie en Brussel te behouden en ooit premier te worden moet Paul Magnette de juiste boodschap en de juiste toon vinden tegenover zowel zijn nieuwe collega van de PvdA-PTB Raoul Hedebouw als MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Zonder de ideeën van de eerste of de stijl van de tweede over te nemen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234